آواز مردمان بی‌سرزمین
در پست و بلند بیابان‌ بی‌افق
و در زاویه‌های پنهان اتاق پیچیده است.

انتظار چه حسرت‌بار می‌شود
وقتی ساعت‌ها مست‌‌اند
و دیوار هندسه خود را فراموش کرده‌ است.

بامداد/.