باد موهایِ دختر را نوازش می‌کرد.

دلش می‌خواست بغلش کند

و چنان ببوسدش که جای رژ لبش روی گونه‌های «پسر» بماند.

× × ×

هوا خوب بود

گونه‌هایِ «دختر» گل انداخته بود

        – تو گویی کسی بوسیده بودشان و

                        جای رژ لبش را گذاشته بود.

× × ×

«پسر» هنوز آنجا بود

گونه‌های هر دو «سرخ» بود.

بامداد/.