بامدادی

با حیرت

        – انگار که معجزه‌ای رخ داده باشد

بالا آمدنش را

        در گوشهٔ آسمان،

                شاهد بودم.

آسمان آبی بود و

        پرنده شاد بود و

                برکه‌ها در انتظار…

«آفتاب»،

        اما،

                آن گوی زرد و سرخ و جسور،

                سرچشمه حیات و نور،

                        نبود.

همچون گنهکاری رسوا

شرمسار و سرافکنده

        در گوشهٔ آسمان

                آفتابی شد،

                سرد و و رنگ‌پریده…

نگران و ناامید،

چشم‌‌

              بر این «غروب پیش از طلوع» بستم.

تاریک و روشنِ خانه‌ در برم گرفت.

بامداد /.