«تو» را دوست دارم.
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
بیشتر از «من»
بیشتر از «تو»
بیشتر از «همه».
× × ×
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
این جمله را
هر روز
هر ثانیه
تکرار میکنم.
بامداد /.
«تو» را دوست دارم.
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
بیشتر از «من»
بیشتر از «تو»
بیشتر از «همه».
× × ×
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
«زندگی» را «بیشتر» دوست دارم.
این جمله را
هر روز
هر ثانیه
تکرار میکنم.
بامداد /.
داستایوفکسی گفت:
«انسان» به «هر» چیزی «عادت» میکند.
× × ×
بعضی چیزها
«هرگز» نباید «عادی» شوند.
بعضی وقتها
نباید «عادت» کرد.
بامداد /.
—————————————————————————–
پینوشت: ایده این شعر کوتاه به صورت ناخودآگاه در گفتگویی که با یک دوست «آشنا» و در عین حال «جدید» داشتم، پیش آمد.