زندگی

«تو» را دوست دارم.

«زندگی» را «بیش‌تر» دوست دارم.

بیش‌تر از «من»

بیش‌تر از «تو»

بیش‌تر از «همه».

 

×‌ × ‌×

 

«زندگی» را «بیش‌تر» دوست دارم.

«زندگی» را «بیش‌تر» دوست دارم.

«زندگی» را «بیش‌تر» دوست دارم.

 

این جمله را

        هر روز

               هر ثانیه

                       تکرار می‌کنم.

 

 

بامداد /.

عادت

داستایوفکسی گفت:

«انسان» به «هر» چیزی «عادت» می‌کند.

 

× × ×

 

بعضی چیزها

«هرگز» نباید «عادی» شوند.

 

بعضی وقت‌ها

نباید «عادت» کرد.

 

 

بامداد /.

—————————————————————————–

پی‌نوشت: ایده این شعر کوتاه به صورت ناخودآگاه در گفتگویی که با یک دوست «آشنا» و در عین حال «جدید» داشتم، پیش آمد.