24 ساعت اقامت اجباری در دوحه که میهمان هواپیمایی قطری بودم هیچ خاصیتی نداشت جز برخورد کاملا تصادفی‌ام با یک کتاب فوق‌العاده که مدت‌ها در آسمان‌ها دنبالش بودم و عاقبت در زمین‌های قطر یافتمش. حدود 15 چوق برایم آب خورد اما به هر سنتش می‌ارزد.

در موردش بعدا خواهم نوشت. الان وقت ندارم! در 3 شبانه روز گذشته کمتر از 5 ساعت (سر جمع) خوابیده‌ام و الان هم تازه نیم‌ساعت است که به خانه رسیده‌ام. هنوز خروس‌ها بیدار نشده‌اند و آسمان تهران خیلی مانده که از پس غبار و دود، روشنایی کمرنگ صبحگاهی‌اش را نمایان کند.

اما …

تا وقتی که دست‌کم فصل فعلی کتاب را تمام نکنم خواب حرام است.

من که اهل توییتر نیستم، این پست را فعلا به جای توییتر بنده بپذیرید. فعلا…

————————————————–

پی‌نوشت: اسم کتاب عنوان این پست می‌باشد. به نظر شما عنوان هیجان‌اگیزی برای یک کتاب نیست؟