ایمانِ حقیر

ازدحامِ شلوغِ آدم‌ها

        محرمِ پر تضادِ قلبم

زمزمه‌هایِ مخالف

        زنگارِ آیینهٔ وجودم.

 

 

بهشت نه بیش از سرابی

در جستویِ

        ناکجایِ

                ناآبادِ

                        نایافته.

 

 

بسنده باشد مرا

ایمانی حقیر

و گلستانی کوچک

و شاخه گلی بی‌رنگ

        در باغچه‌ای آن‌سویِ پنجره.

 

 

بامداد /.