ایمانِ حقیر

ازدحامِ شلوغِ آدم‌ها

        محرمِ پر تضادِ قلبم

زمزمه‌هایِ مخالف

        زنگارِ آیینهٔ وجودم.

 

 

بهشت نه بیش از سرابی

در جستویِ

        ناکجایِ

                ناآبادِ

                        نایافته.

 

 

بسنده باشد مرا

ایمانی حقیر

و گلستانی کوچک

و شاخه گلی بی‌رنگ

        در باغچه‌ای آن‌سویِ پنجره.

 

 

بامداد /.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s