در مورد قسمت اول که برای خودت و خودم آرزو می‌کنم از ته دل که از این بلای طبیعی در امان بمانیم

در مورد قسمت دوم اطلاعی ندارم. به هر حال ممنون از کامنت‌ات.

ببخشید طولانی شد ، موفق باشی

آدمهاي ايده آليست مثل تو كه جهان و اطرافيان خود را حقير و احمق مي پندارند در واقع آنقدر در ايده آل خود غرقيد كه بدون آنكه خودت متوجه شوي يك “كله لاستيكي” كامل هستي.

آدمهايي مثل تو كه خود و افكارتان را برتر مي دانيد جز يك فاشيست كوچولو هيچي نيستيد.

فكر كنم دوستانت بخاطر افكار فاشيستي ات قدري گوشمالي ات داده اند كه اينقدر عصبي شدي!

————————————————————————————
بامداد: باز هم که سفسطه منطقی کردی دوست من! من کجای صحبت‌هام گفتم «من عقل‌کل‌» هستم و دیگران «کله لاستیکی»؟!!
من خودم را ایده‌الیست نمی‌دونم و اتفاقا خیلی هم عمل‌گرا هستم. البته ایده‌الیست بودن زیاد هم بد نیست به شرط این‌که فقط راهنما باشه و فرد رو از واقعیت‌ها دور نکنه.

علت این‌که من برخی از اون دوستان رو «کله لاستیکی» دونستم این بود که در برخی از موارد خیلی بدیهی حقوق بشر حرف‌هایی می‌زدن که با هیچ عقل و حسی سازگار نبود و روی حرفشون هم ایستاده بودن. به عنوان یک مثال کوچک خدمتتون عرض کنم که اعدام در ملا عام رو نه تنها تقبیح نمی‌کردن بلکه اعتقاد داشتن که باید همه معتادان و قاچاقچیان ریز و درشت رو اعدام کرد. در پاسخ این جمله من هم که شاید این‌ها قربانیان جامعه باشن و شاید به جای اعدام بتوان راه‌حل‌های ریشه‌ای ‌تری پیدا کرد می‌گفتند: «خودشون نخواستن کار کنن، خودشون نخواستن درس بخونن!، حقشونه!»

ببین، وقتی کسی به یک حداقل از قوانین منطق و یا حقوق بشر پایبند نباشه و این موضوع از جهلش هم نباشه، که از لج‌بازی و دگم بودنش باشه، من بهش می‌گم «کله لاستیکی». بحث موافقت یا مخالفت با مجازات اعدام نیست. بحث نگرش ارتجاعی، دگماتیک و بسیار سطحی‌ است که برخی از افراد به موضوعات مهمی مانند جنگ یا حقوق بشر دارند. نمونه‌هاش اطرفامون کم نیست.

افکار من فاشیستی نیست در ضمن. من به خاطر فاصله ماکزیممی که از فاشیسم دارم (یعنی لیبرتاریانیسم) اینطور مورد ضرب و شتم فکر برخی از دوستان قرار می‌گیرم!