آب تنهاییهایِ ماهی را پر میکند
و سکوتی سیّال
چشمهایش را میترساند
میگذرد
شعرِ بیصدایِ زندگیاش
مثل سایهی یک دریا
روی دیوارهای یک خانهی شیشهای
سیّال و سرد و سنگین
آب تنهاییهای ماهی را پر میکند
بامداد/.
مطالب این وبلاگ را از طریق خوراکخوان دنبال کنید.
آب تنهاییهای ماهی را پر میکند
و تُنگ او را از بیقوارگی فضا میرهاند
ماهی در حسرت رنگهای پشت شیشه است
و اکسیژن مرگ آن سوی شیشه در انتظار او
آب تنهايي هاي ماهي كوچولوي منو پر نكرد..يه عمر خواب دريا مي ديد.. و يه روز به اميد پيوستن به دريا، خونه شيشه اي تَنگش رو ترك كرد……تو گلدون كوچولوي اتاقم خاكش كردم.. و از اون روز گلها بيشتر رشد مي كنن.. شايد ماهي كوچولوم به دريا پيوسته باشه!