در مورد سؤالهايی که مطرح کرده‌ايد، همونطور که ميدونيد تجربهء چندانی از اين بابت ندارم، جز شايد گاهی در دو در دو يا بالاترين. اما اين روند دوری از «تمرکز و درک عميق» رو به عينه شاهد هستم، مثلاً در واکنشهای بعضی از خواننده‌ها به مطالب وبلاگها، سرسری خوندنشون، و اعتراض به طول کلام. شايد بشه گفت که تأثير تلويزيون و بازيهای کامپيوتری خيلی مخربتر از خوراک‌خوانيه. شايد هم علت و معلول و عوضی گرفته‌ايم و اين فرايند تمايل به سرسری گذشتن از معنی و محتوا و پرهيز از تعمقه که باعث شده که همه جذب خوراک‌خوانها بشن!