حق نسبی است و توی ایران و همین شرایط محدود هم وجود دارد. مگر این‌که من و شما با سکوت و انفعال خودمان این یک‌ذره حقی هم که برای‌مان باقی مانده دو دستی تقدیم گروه اقتدارگرا کنیم.

منصفانه نیست دست روی دست بگذاریم و شاهد شکست خوردن جمهوریت باشیم.

http://negaheno.wordpress.com/2008/03/05/entekhabat8/

شوخی کردم شاخم نزن !

یعنی سر و وضع خودمان را مثل او دربیاوریم و بر سر صندوق‌ها حاضر شویم. جن‌الخاق.
نمی‌شود بامدادی جان. با این سیبیل‌های چخماقی که جا خشک کرده‌اند و پوست زبر و ابروهای پر پشت باید عمل زیبایی کنیم تا به این شکل او شویم که این هم غیرممکن است چون دیگر چیزی نمانده.

این تحلیل‌ها‌ و جواب‌‌های اتوکشیده‌ات در کامنت‌ها مرا کشته.

عمو جان حرف حسابی زدید. شرکت در انتخابات آن‌را قوی و پررنگ می‌کند. واقعا هم انداختن برگه سپید از یک‌سو نشانه احترام و اعتقاد ما به حق انتخاب کردن است و از طرفی مخالفت با شیوه‌های اقتدارگرای حال حاضر حضرات.

دوما در جایی که رای شما حتی اگه برگه را خالی و باطل بندازی حمایت و قدرت رژیم تعبیر میشه رای دادن خیلی کار عاقلانه ای به نظر نمیرسه البته به شرطی که با اصل مخالف باشی اگه موافق باشی که حرفی نیست
اصلا رای دادن به چیزی که با اصلش مشکل داری چه توجیهی میتونه داشته باشه
از اینا گذشته دوستانی که احساس تکلیف شرعی کردن و مثل شما استفاده از حقشون را فقط منوط به شرکت کردن یا دوستانی که گول پول نفت و 50 هزار تومان و بقیه حرفای پوپولیستی را خوردن که بدتر تیشه به ریشه این خاک زدن
بگذریم خیلی جاها سکوت کردن خودش یه دنیا حرف داره

من از لحاظ منطقی گفتم کسی که رای نمی‌دهد یا اعتقاد دارد اصولا رای دادن بی‌فایده است و همه جناح‌های جمهوری اسلامی مثل هم هستند پس دلیل (منطقی) هم ندارد که بعدا انتقاد کند. انتقاد کند که چه بشود؟ مثلا چرا آقای احمدی نژاد اینطوری است؟ خوب اگر فکر می‌کند که آقای احمد نژاد خوب نیست و آن دیگری مثلا شاید بهتر بود رای می‌داد.

البته کسانی که اصولا خارج از چارچوب نظام فکر می‌کنند و کل سیستم را قبول ندارند و دنبال راه‌کارهای براندازانه هستند و به همین دلیل هم رای نمی‌دهند بحث‌شان فرق می‌کند. آن‌ها البته حق انتقاد دارند ولی انتقاد براندازانه نه این‌که از به صورت خرد یا اصلاحاتی انتقاد کنند. این‌ها حق دارند از عوض شدن حاکمیت سخن بگویند.

کل حرف من در متناقض عمل نکردن است.

کسی که به رسانه انتخابات باور ندارد از نظر «عرفی» و «منطقی» حق انتقاد را از خودش می‌گیرد. وگرنه از لحاظ قانونی و دموکراتیک همه همیشه حق انتقاد دارند و من واقعا مدافع حق انتقاد همه آدم‌ها هستم.

یک مورد دیگر را هم بگویم:
قبول دارم اگر فردی مثلا شما واقعا کاندیدای مورد علاقه‌ای در انتخابات ندارد دلیلی ندارد شرکت کند و یا این‌که می‌تواند شرکت کند و رای ممتنع بدهد.
ولی اگر به عنوان یک فرد نخبه جامعه که گروه بسیاری از او تبعیت فکری می‌کنند توده‌های مردم را نیز به رای ندادن و انفعال سیاسی دعوت کند از نظر من قابل انتقاد است.

حامد جان واقعیت‌اش را بخواهی توی انتخابات قبلی من خیلی «حرص» خوردم که مردم این‌گونه با بی‌تفاوتی باعث شدند تندروها دوباره جان بگیرند. تمام حرف من این است که شرکت نکردن در انتخابات جناح تندرو را تقویت می‌کند.

کامنت من هم طولانی شد

در این مورد بعدا خواهم نوشت. اما یک سوال؟

به نظر شما شناسنامه‌ای که سازمان ثبت احوال جمهوری اسلامی برای شما یا فرزند شما صادر می‌کند رای دادن به جمهوری اسلامی نیست؟
به نظر شما پاسپورتی که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی آن‌را برای شما صادر می‌کند تایید جمهوری اسلامی از سوی شما نیست؟

همان‌طور که ما در ایران جمهوری اسلامی «میوه» و «آب» و «غذا» می‌خوریم که قبل از این‌که ربطی به جمهوری اسلامی داشته باشد از حقوق اولیه هر انسانی است به همین ترتیب حق مسلم هر انسانی مشارکت در تعیین سرنوشت خودش یا کشورش است. درست نیست به دلیل انتقادی که از سیستم جمهوری اسلامی داریم دست به اعتصاب غذا بزنیم یا شناسنامه‌مان را پاره کنیم یا «رای ندهیم»

بله کاملا درسته. رای ندادن هم نوعی اعلام نظر و نوعی رای دادن است.
البته رای دادنی به نفع حاکمیت اقتدارگرا.
اصولا هر رای که در صندوق‌ها ریخته نشود انگار که یک رای به نفع جناح تندرو داده شده است.

همه حق اعتراض دارند. شما که درانتخابات شرکت کردی و به سهم خودت نظر منفی‌ات را بیان کردی مسلما حق «عرفی» و «اخلاقی» بیشتری برای اعتراض کردن داری.

اولا که بهتر نیست مودب باشی؟ با «ادب« و «احترام» هم می‌توانیم حرف بزنیم.
ثانیا: انتقاد از «هیات مدیره» آدابی دارد و اصولا مجمع‌های عمومی به همین دلیل تشکیل می‌شوند که ساکنین از هیات مدیره انتقاد کنند و یا حتی آن‌ها را عوض کنند. کسی که به خودش زحمت انتقاد قانونی و درست را نمی‌دهد و ترجیح می‌دهد هر وقت عشقش کشید توی حیاط شهرک مرافعه راه بیاندازد راه درست انتقاد کردن را بلد نیست.

اتفاقا دقیقا با شما موافقم. «انتخاب نکردن» هم دقیقا نوعی «انتخاب کردن» است. در شرایط سیاسی-اجتماعی حاکم بر ایران «انتخاب نکردن» یعنی «رای دادن به نفع جناح اقتدارگرا».

سابقه انتخابات نشان می‌دهد هرگاه مردم «انتخاب نکرده‌اند» و در انتخابات کمتر مشارکت جسته‌اند گروه‌های تندروتر و اقتدارگراتر سود جسته‌اند.

بله اگر واقعا انتخابی در کار نباشه حرف شما درسته. ولی نظر من اینه که «انتخاب»وجود دارد. انتخاب میان «میانه‌روی» و «تندروی»، انتخاب میان «گروه تنش‌زدا» و گروه «تنش‌افزا». فکر می‌کنم موضوع اصلی مورد اختلاف هم همین‌جاست. بسیاری اعتقاد دارند اصولا انتخابی در کار نیست. ولی من فکر می‌کنم میان کابینه آقای خاتمی و کابینه شبه‌نظامی آقای احمدی‌نژاد «اختلاف» وجود دارد و متاسافانه این ناخواسته «انتخاب»‌ کسانی بود که رای ندادند.