این پست را مینویسم که اینجا ثبت شود و بماند. امروز روز انتخابات مجلس شورای اسلامی در ایران است و بسیاری از ما ایرانیان هنوز مصمم هستیم در صحنه انتخابات حاضر نشویم به قول معروف انتخابات را تحریم کنیم.اینجا مینویسم که تاکید کرده باشم موافق حضور مردم در عرصه انتخابات هستم. مینویسم که اگر روزی روزگاری در آینده، اوضاع کشورمان از این که الان است بدتر شود، اگر روزی روزگاری خفقان و تباهی و سکوت و سرکوب بر گلوی مردمان طوری چنگ بیاندازد که این روزها همچون رویایی بهشتی به نظرمان برسد، دست کم اینجا حرف آخرم را زده باشم.
1. واقعبین باشیم و صبور
جامعه ایران را با فنلاند و نروژ مقایسه نکنید. باور کنید کسانی که این کار را میکنند دنبال دموکراسی در ایران نیستند و حسن نیت ندارند یا اینکه ناداناند. توزیع قدرت در جامعه یکشبه حاصل نمیشود، صبور باشید و بگذارید این سنگسخت را آرام آرام صیقل دهیم.
2. نگذاریم اقتدارگرایان آسوده همه قدرت را در دست بگیرند و پلهکان دموکراسی را خراب کنند
اقتدارگرایان در جستجوی متمرکز کردن قدرت در دستهای خود هستند. عدم حضور ما در انتخابات بیتردید به پیروزی کامل اقتدارگرایان منجر خواهد شد. اگر اقلیت مخالفی (هر چند ضعیف) در مجلس نباشد،این خطر وجود دارد که اکثریت مطلق اقتدارگرا هر قانونی که دلش میخواهد تصویب کند و صدای کسی هم در نیاید و هیچکس هم خبردار نشود. اجازه ندهید کسانی که مدتهاست محو «جمهوریت» را خواستار هستند آنرا به شیوه قانونی و از طریق مجلس شورای اسلامی حذف کنند. آنوقت واقعا هیچروش مسالمتآمیزی برای ترقی و رشد این کشور باقی نخواهد ماند.
3. شرکت نکردن ما کمکی به گسترش دموکراسی نمیکند
اگر در جستجوی تحریم انتخابات هستید که مثلا حاکمیت اقتدارگرا مشروعیت خود را از دست دهد سخت در اشتباهید. اولا که اصولا حاکمیتهای اقتدارگرا در هیچکجای جهان در جستجوی مشروعیت عام نیستند و مشروعیتخود را از قدرت مترکز خود و حمایت اقلیت همفکرشان کسب میکنند. ثانیا تعداد قابل توجهی از مردم ایران به مشروعیت جمهوری اسلامی ایران اعتقاد دارند و این واقعیت را باید بپذیرید. اگر در انتخابات شرکت نکنید، دیگران به جای شما انتخاب میکنند. چه بهتر که در شکل دادن این انتخاب سهیم باشیم. راه دموکراسی از صندوقهای رای میگذرد.
4. نگران امنیت ایران باشیم
ایران در وضعیت بسیار بحرانی از نظر بینالمللی قرار دارد. به این فکر کنید که عدم حضور مردم در انتخابات و پیروزی گروههای تندرو میتواند باعث ادامه یا افزایش تنشهای موجود در عرصه بینالمللی شود. به این فکر کنید که این احتمال وجود دارد که به ایران حمله نظامی شود. به این فکر کنید که ممکن است ایران به خاک و خون کشیده شود، جنگ داخلی و خدا میداند فاجعهای که کسی نمیتواند ابعاد یا عواقبش را پیشبینی کند. دستکم به خاطر محدود کردن تندروی گروههای اقتدارگرا هم که شده، در انتخابات شرکت کنیم.
شرایط خطرناک و بحرانی ایران
خستهام و از خواندن وبلاگها و فضای نسبتا سردی که بر جامعه ایران حاکم است نیز تا حدی دلزده شدهام. البته احساس میکنم در این روزهای اخیر فضای عمومی طبقه متوسط نسبت به انتخابات اندکی مثبتتر شده، ولی اصولا وفاق و همبستگی لازم وجود ندارد. این خطرناک است، چرا که در سایه انفعال سیاسی گروههای نخبه و تحصیلکرده، گروههای اقتدارگرا که در ارگانهای نظامی و شبهنظامی نیز نفوذ دارند منظمتر و سازمانیافتهتر عمل میکنند. تجربهاش را البته در چند انتخابات مهم اخیر داشتهایم. مردهگی و واماندهگی نخبهگان فکری جامعه از یکسو و دلسردی و بیتفاوتی بدنه جامعه از سوی دیگر همراه با کاتالیزور فکری عناصر ضدمردمی که در واقع گرگانی در لباس بره هستند و بر فراز همه اینها سایه شوم جنگ که امنیت من و شما و خانوادههایمان را هر لحظه تهدید میکند شرایط امروز ایران را از «بحرانی» به «خطرناک» ارتقا داده است.
نیازی به تاکید نیست. نگران آینده خودم و شما هستم.
