بهنام عزیز همونطور که قبلا هم نوشتم من به امید معجزه رای ندادم و اعتقاد دارم که اگر رای دادن «احتمالا» بی‌فایده است دست روی دست گذاشتن و انفعال «صد در صد» بی‌فایده است.

میان «مفید بودن احتمالی» و «مفید نبودن قطعی» من اولی را برگزیدم.

واقعا مگه ما دیگه چه چاره ای داریم؟‌ متاسفانه در شرایط بدی گرفتار هستیم که تصمیم‌های ما محدود و تاثیرشون هم محدودتره.

این نمایش رای مردم و از قبیل حرف های چرند و صد تا یک غاز مال اینکه همین ته مونده ابرویی که تو دنیا دارن از بین نره در واقه دیکتاتوری اسلامی

باید بدونید از ورورد هرگونه ناظر بر شمارش ارا و همین طور ناظر بر رای مردم جلوگیری کردن هیچ خبرنگاری نتونسته هیچ عکس و گذارشی تهیه کنه
و چندین صندوق رای با تقلب گذارش شده که هیچ اغدامی برای جلوگیریش نکردن

خوب شما با این افکارتون بیشتر ایران رو ویران میکنید و کاملا معلوم بویی از سیاست نبردید

رای دادید خب شاد باشید که هه جناح راستی ها وارد مجلس شدن از این به بعد وضع رو به زوال بیشتری میره

شما هم گول صحنه نمایش این دیکتاتوری اسلامی رو خوردید
بدرود

http://freekeyboard.net/spip.php?article416

می دانید فرق ما ( مشارکتی ها ) با آنها ( تحریمی ها ) در چه است؟

در این است که ما با شرکت در انتخابات بر این باور هستیم که انتخابات “تنها” یکی از راههای استقرار دموکراسی است ، و مشارکت مردم در فرایند پایه گذاری دموکراسی راستین ، تدریجی ، صبورانه ، شکیبانه و آگاهانه است و باید این حس مسئولیت پذیری اجتماعی را در شئون گوناگون زندگی اجتماعی متبلور نمود. ولی تحریمی ها ، بر این باورند که انتخابات باید تنها راه حصول دموکراسی باشد!!! و ظاهرا غیر از تحریم انتخابات هیچ ابتکار عمل ، آلترنتیو و راه حل منطقی در دست ندارند.