حالا چرا این‌قدر عصبانی؟ از چیزی ناراحتی؟ مخالفی توضیح بده چرا مخالفی. دوست نداری مطلب منو و در حدی نمی‌دونی که حتی بخوای مخالفت کنی لطف کن و کامنت بی‌ربط نذار.
عرصه های و هوی گذشته جناب. کمی آرام باش!

بهتر بود جای نخندیده بودم می نوشتید گریه نکرده بودم.
این طوری بهتر بود.

@هزاران نقطه:
خاطره جالبی بود. شاید هم طرف اشتباه نکرده! چون اگر «شاه» را به معنای تمرکز باورنکردنی قدرت و ثروت در دست عده معدودی بدانیم، خیلی از کشورهای جهان از جمله ایران هنوز «شاهنشاهی» هستند.

@Maryam: جالبه من هم چند تا اسکناس رو چک کردم. انگار این‌کار ناگهان لازم شده باشه!

@From Tehran, with Love:
خوب البته اگر بنا باشه نشانه روی اسکناس لزوما از دل تاریخ و جغرافیای اون کشور در نیومده باشه، انرژی هسته‌ای و احتمالا عکس هواپیمای آذرخش هم حق دارند روی اسکناس جا خوش کنند.

@terme2008:
من هم همیشه برام سوال بوده که آیا به جای Bank Markazi نباید نوشته بشه Central Bank.

@vahid vk:
به نظرم ایران مستعمره «عرب» یا «غرب» نشده، ایران «تب داره». تبی تند و هذیانی که شبیه یک کابوسه.

@a:
من شخصا حمایت و دفاع از مردم فلسطین رو کاری شایسته و حتی ضروری می‌دونم، همانطوری که مخالفت و برخورد با نژادپرستی یا سرکوب رو ضروری می‌دونم. این جمله بی‌نظیر و زیبای شما رو هم با اجازه من به عنوان شعار هفته در بامدادی قرار می‌دم که گفتید:

«مرز ما ایران نیست، مرز ما جایی است که انسانهای آزاد مورد ظلم قرار میگیرند و همیشه از مرز خود دفاع میکنیم. »

نوشته من «یک صد تومانی ساده» در محکومیت حمایت از مردم فلسطین نیست. نوشته من در دفاع از «خاک‌پرستی و ناسیونالیزم» هم نیست. نوشته من کنایه‌ای است به تاریخ 30 ساله اخیر ایران و داستان طنز سیاهی که بر مردم ما گذشت. من پشت آن تصویر مسجد قدس روی اسکناس دفاع از مردم فلسطین رو نمی‌بینم. من حتی قبله اول مقدس مسلمین رو هم نمی‌بینم. پشت آن عکس من یاد دوران سیاه دبستان‌ام می‌افتم که هر روز توی صبح‌گاه 1 ساعت توی سرما باید مزخرفاتی رو گوش می‌دادم که عده‌ای با فروختن اون‌ها به امثال برادرها و پدران من و شما گردن‌هاشون رو کلفت می‌کردن و جوان‌های بی‌گناه رو روی مین می‌فرستادند.