یه سازمان تروریستی رو فرض کنید، اول انسان های بدبخت رو گیر می آرن، بعد اونا رو می آرن تو شهرای بزرگ و با رفاه، بهشون پول، غذا، امکانات و … می دن.(مرحله اول)

بعد بهشون احساس امنیت می دن، مثلا بهشون می گن: این شماره حسابته و هر کجا و هر وقت سر ماه فلان مقدار پول بهش واریز می شه.(مرحله دوم)

احساس مهم بودن و نقش آفرین بودن بهش می دن، می گن تو برا مهمی، احساس دوست داشته شدن رو بهش تلقین می کنن. براش یه دوست که معمولا از جنس مخالفه، پیدا می کنن، بهش دوست سازمانی گفته می شه، اینا دستور دارن که دوست اون فرد باشن.(مرحله سوم)

یکی رو به عنوان معشوق براش انتخاب می کنن، فرد یواش یواش احساس محبت به دیگران می کنه و احساس وظیفه برا خدمت به دیگران می کنه.(مرحله چهارم)

20 کیلو TNT بهش می بندن و فرد شکوفا می شه.(مرحله پنجم)

مازلو در این هرم که نیازها رو به دو دسته کلی اولیه و ثانویه تقسیم می کنه به این مساله هم اشاره داره که نیازهای ثانویه که سطوح بالایی این هرم هستند، اشباع پذیری ندارند؛ هر چه تامین می شوند، قدرتشون زیاد می شه و به عبارتی سطح دیگر نیازها رو ظاهر می کنند.
——————————————————–
بامدادی: بله ظاهرا بر خلاف موارد پایین‌تر هرم که اشباع‌پذیر هستن، بالایی‌ها اشباع نمی‌شن

سلام دوست عزیز

این پسوند در زبان فارسی وجود دارد و من کاربردش را قبلا دیده‌ام. در این‌باره دکتر شفیعی کدکنی هم نوشته‌اند که متاسفانه لینک ازش ندارم. ولی اصطلاح جامعه‌شناسیک، زیبایی‌شناسیک‌ و مانند آن قابل استفاده است.