در بارهً جنگ هم چی بگم. این ها طرح جنگ را سال هاست کشیده و کمر به نابودی ایران بستند. تصمیم جنگ هم در پنتاگون گرفته میشه نه در ایران. ما هم نباید از حقمان بگذریم. تنها کاری که از دستمان بر میاد اینه که تا میتونیم از خودمان و کشورمان در هر ضمینه دفاع کنیم و به دشمن آسیب برسانیم حتی اگر ما سرانجام نابود خواهیم شد. با این همه امیدوارم جنگ نشه.

این حرفا رو شاید کمتر از 10 درصد خود امریکایی ها بزنن
اکثرشون می دونن چی به چیه
ایران هر چی بد باشه مطمئن باش امریکا بدتره
پس از بین بد و بدتر کدوم و باید انتخاب کرد؟
8 سال دفاع مقدس رو کسی یادش نمیره….

لینک اصلی وجود نداره، چون این نوشته‌ی خودم هست که از زبان یک ناظر فرضی نوشتم.

اون اشکال املایی رو اصلاح کردم.
در مورد کلمه‌ی «ایرانی» هم که همون پاراگراف اول نوشته توضیح داده بودم، احتمالا دقت نکردی.

از این‌که دقت کردی و به خصوص اون مشکل املایی رو گفتی بی‌نهایت سپاسگذارم.

دوست عزیز متن اصلی‌ای وجود نداره. این نوشته تالیف هست یعنی خودم نوشتمش از زبان یک ناظر فرضی.

متاسفانه نتایجی که شما گرفتید درست هستند. واقعیتی تلخ.

به نظرم این جور نگاه ساده‌بینی است و راحت‌کردن مسائلی که در واقع خیلی پیچیده‌تر هستند. من با این جور نگاه‌ها اصلا موافق نیستم، چون خطرناکند. چرا خطرناکند؟
چون قدرت تجزیه و تحلیل رو از مخاطبان می‌گیره و به یک جمله‌ی ساده‌ی «این‌ها همه سرشون توی یک آخوره» پرونده‌ی همه‌کس و همه‌چیز رو می بنده.
نه دوست من، واقعیت پیچیده‌تر از این حرف‌هاست و شناختنش هم کاری بس دشوارتر از این جور نسخه‌پیچی‌های ساده‌انگارانه.

آقای راشدان عزیز، پاسخی که دوست عزیز پندار در بالاترین به این کامنت شما داده به دیدگاه من خیلی نزدیکه پس اگه اجازه بدین همون پاسخ ایشون رو از زبان خودشون این‌جا نقل می‌کنم (نقل از این‌جا)

ای بابا، یک لحظه فکر کردم وزارت خارجه اسرائیل هم این‌جا کامنت می‌ذاره!
البته نتیجه تقریبا واقع‌گرایانه بود. اما
جناب راشدان عزیز، این نفرت کشنده شما از ج.ا. را می‌توانم درک کنم (هر چند تا این حدش را منطقی نمی‌دانم) ولی با هیچ اصل و معیاری این نوع نگاه و دفاع یک جانبه از آمریکا و به‌خصوص اسرائیل را نمی‌توانم بفهمم.
شما باتجربه‌تر و مطلع‌تر از آنی هستید که این‌طور یک‌طرفه قضاوت ‌کنید. بالاخره باید فرقی بین کسانی که سیاست و واقعیات دنیا را تنها از دریچه وبلاگ‌ها و رسانه‌های افراطی دنیا می‌بینند با شما وجود داشته باشد. مگر این‌که شما هم بخواهید حقیقت و «انسانیت» را فدای «کینه» و «نفرت» از ج.ا. بکنید.
من که از سیاست حکومت دفاع نمی‌کنم اما دوست عزیز، چنان نوشته‌اید که گویی دنیا در صلح و آرامش و نهایت قانونمداری بود و به یک‌باره جمهوری اسلامی تمام این نظم را بر هم زد!
شما که این همه از روابط بین‌الملل می‌گویید بهتر می‌دانید که کدام کشور است که حتی بر اساس همان قراردادهای بین‌المللی حاکم اشغال‌گر محسوب می‌شود و بیش از هر کشور دیگری توافقات و مصوبات بین‌المللی را زیر پا گذاشته است؟ (بگذریم از بسیاری قطع‌نامه‌ها و بیانیه‌هایی که به مدد اعمال فشار و حق وتوی آمریکا فرصت مطرح شدن و تصویب شدن را نیافته‌اند)

با احمدی‌نژاد، شعارهایش و سیاستش مخالفیم ولی دلیل نمی‌شود که از آن سوی بام بیفتیم.
چنان از اسرائیل یاد می‌کنید که گویی سوئیس است و تا به‌حال آزارش به هیچ کشوری نرسیده است.
یا چنان از خیبر یاد می‌کنید که هر کس نداند فکر می‌کند بمبی اتمی یا هیدروژنی یا چیزی عجیب‌تر از آن است که این‌گونه تاریخ‌ساز شده و احتمالا دست تمام موشک‌های دوربرد و بمب‌های اتمی و خوشه‌ای و سایر سلاح‌های مرگ‌بار و عجیب و غریب آمریکا و اسرائیل و بقیه کشورهای «دنیای آزاد» را از پشت بسته است (راستش با چنان آب و تابی نوشته بودید که خودم هم شک کردم و دوباره چک کردم تا مطمئن شوم این خیبر دهشتناک همان راکت‌های تقویت‌شده -و نه حتی موشک با تعاریف متعارف- است)
دوست عزیز، شاید با این اغراق و قطعیت صحبت کردن و سیاه و سفید کردن دنیا (یا به روایت بوش دوست و دشمن کردن دنیا) بعضی‌ها این جا تحت تاثیر قرار بگیرند و تشویق و تاییدتان کنند؛ اما خودتان بهتر می‌دانید که در یک جمع آگاه غیرافراطی این‌طور مطلق‌بینی‌ها خریداری ندارد.
البته با شما موافقم که آن‌ها که تصمیم می‌گیرند، تصمیمشان را خیلی وقت است که گرفته‌اند و نهایتا ترجیح می‌دهند عده بیشتری برایشان دست بزنند (کاری که این دولت نادان به خوبی دارد برایشان انجام می‌دهد)؛ اما این هم دلیل نمی‌شود که ما وظایف اخلاقی-انسانی خود را فراموش کنیم و در وارونه نشان دادن دنیا و کمک به مقاصد زورمداران این‌گونه به آن‌ها کمک کنیم.

شما هرقدر بیشتر این قدرتها رو بترسونی وقت حمله ناچار قویتر و محکمتر حمله میکنند. اگر حوصله داشتید برگردید به گزارشهای زمان جنگ عراق.
۵ سال پیش آمریکا تصمیم داشت سلاحهایی رو استفاده کنه که بقدری قدرت تخریب زیادی داشت انگلیسیها وحشت کردند و قنعشون کردند که خیلی هم تند نرن! کل تلفات آمریکا در طول ۴۰ روز جنگ عراق ۲۰۰ نفر نشد.

شما فکر کردید آمریکا به دنیا چطوری نگاه میکنه؟! آمریکا حتی برای کشورهای دوست خودش هم طرحهای حمله رو از قبل آماده کرده.
از رامسفلد پرسیدند طرح نقشه به عراق چطور آماده شد، گفت طرح سالها آماده بود!
آمریکا حتی در استراتژی بلند مدتش برای حمله به چین هم آماده است اگر تصور کنه که در غیر اینصورت چین قویتر از خودش میشه.

شما فکر کردید از موشکهای ایرانی میترسن؟! پدر جان قبل از اینکه یک نفر آمریکایی رو ببینید کل زیربنای کشور رو از برق و راه و گاز و مخابرات و… از بین میبرن.
من خودمونی مینویسم ببخشید!(-:
یک بمبی ۵ سال پیش میخواستن روی عراق امتحان کنند (به گزارش بی بی سی) که آخرم منصرف شدن یعنی فکر کردن لازم نیست. شاید روی ایران بکنن! سلاح متعارف به حساب میاد (یعنی اتمی نیست) ولی تا دهها متر زیر زمین هر سیستم الکترونیکی رو از کار میندازه.

این خالی بندی و موشک چسبوندن این طرف اونطرف برای اینه که من و تو رو سرگرم کنن و الا خودشون بهتر میدونن که اگر جنگ بشه چه اتفاقی میافته.

به هرحال من آرزوم اینه که جنگ نشه و اگر واقعا آمریکا از ایران بترسه و ایران اینقدر قوی باشه خیلی هم خوشحال میشم. بدبختی اینه که واقعیت نداره!