بامدادی

سکوت یک دوست واقعی است که هرگز خیانت نمی‌کند.

- هیییش ش ش ش ش ش!!‌ - چرا؟ - آروم حرف بزن. می‌شنون‌. - کیا؟ - اونا. - خوب بشنون. - خوب نیس بشنون. یواش حرف بزن…. اصلن حرف نزن! - اینا که سرشون توی هر سوراخی هس. چه یواش حرف بزنیم چه بلند می‌شنون. یه دفعه بگو نفسم نکشیم! - هی ش ش ش ش ش ش ش ش ش !!!!!!! - [...] […]

توی دست‌هایم گرفتمش. نرم بود. بوی دوردست‌ها را می‌داد. بوی شن‌های دریا را می‌داد. به صورتم چسباندمش. خودش بود. مرجان‌های خرد شده و صدف‌ها. بوی آفتاب و ساحل و خاطره. تمام این سال‌ها مانده بود. این عطر از تار و پود کتانی‌اش بیرون نرفته بود. همان‌طور در الیافش تنیده شده بود که در ذهن و خاطره‌ی من. این [...] […]

جعبه را باز کرد. چهارتا شیرینی تویش بود. - تولدت مبارک! - امروز که تولدم نیس! - می‌دونم، اما بخور، این ناپلئونیا خوشمزن خیلی. با احتیاط یکی‌شان را برداشتم. شکننده بود و با کوچکترین تکان تکه‌هایش می‌افتاد. سطح‌اش پر از خاکه قند بود و وقتی دندان‌هایم را رویش فشردم از میانش خامه بیرون زد. خوشمزه بود. درست یادم نمی‌آمد [...] […]

- شیشه‌ی خونه‌ها رو کی شیکسته؟ - مامورا. - چرا؟ - مردم از پشت بوم فحش می‌دادن. اینا هم ریختن. - تو مجتمع هم وارد شدن؟ - نذاشتم. در و بستم. اما همه‌ی شیشه‌ها رو شیکستن. - آها. - آقا اینا ایرانی نبودن. ایرانی این‌طور زن و دختر رو کتک نمی‌زنه. - نه اتفاقا خیلی هم ایرانی هستن. مشترک نجواها شوید [...] […]

[هوا تقریبا تاریک است. سر و صدایی از بیرون ساختمان می‌آید. دوربین به سمت پنجره می‌رود و متوجه  درگیری‌هایی در پارکینگ ساختمان مقابل می‌شود. چهار مرد نظامی به سمت دیوار انتهای پارکینگ می‌دوند. دختر به سرعت و به سختی از دیوار بالا می‌رود و پشت به نرده‌ها می‌نشیند. در میان فریادهای مردان نظامی صدای نفس‌های [...] […]