به نظر من یکی از لذتبخشترین موضوعات برای عکاسی؛ که هیچوقت هم تکراری یا خستهکننده نمیشود، عکاسی از آدمهاست. چون عکس گرفتن از آدمها، بر خلاف عکاسی معماری یک نکتهی مهم و جالب دارد: لحظهها منحصر به فرد هستند و هرگز تکرار نمیشوند. به عبارت دیگر، وقتی از یک ساختمان زیبا عکس میگیرید، عکس شما منحصر به فرد نیست؛ هر عکاس دیگری هم که فردا بیاید و در همان زوایه بایستد میتواند عکسی مشابه عکس امروز شما را بگیرد. اما وقتی مولفهی انسانی را وارد عکس میکنید، عکس منحصر به فرد میشود. میتوانید مطمئن باشید لحظهای که ثبت میکنید هرگز قبلا در تاریخ رخ نداده، و هرگز در آیندهی تاریخ تکرار نخواهد شد.
عکس فوق منحصر به فردترین عکس جهان از منحصر به فردترین واقعهی تاریخ است. هیچکس قبلا چنین عکسی نگرفته است، هیچکس بعدا چنین عکسی نخواهد گرفت. این اتفاق هرگز قبلا رخ نداده است و هرگز دوباره تکرار نخواهد شد.
برای گرفتن عکسهای منحصر به فرد (عکسهایی که عامل انسانی دارند) باید زود دست به کار شوید؛ چون فرصت زیادی ندارید: لحظه خیلی سریع میگذرد: «شاید عابری باشد که از کنار شما رد میشود، شاید هم مادر جوانی باشد که در یک لحظهی کوتاه اضطراب و شور، دست کودکی را که در آغوشش خوابیده میفشارد.»
عکسهای با سوژههای انسانی ممکن است تمها یادستهبندیهای مشابهی داشته باشند، اما محتوای آنها و زاویهی نگاه شما، آنرا برای همیشه منحصر به فرد میکند.
اگر میخواهید عکسهای منحصر به فرد بگیرید، آدمها را فراموش نکنید.
