خانه > عکاسی > میز شماره‌ی 18

میز شماره‌ی 18

در میز شماره‌ی 18 چه می‌گذرد؟

ما نمی‌‌دانیم. آن‌چه می‌دانیم این است که ابتدا سکوت بود و نگاه‌های گریزان و بعد از نیم ساعت یخ‌های ارتباط به تدریج آب شدند و لبخند جاری شد.

در میز شماره‌ی 18 از چه سخن می‌گویند؟

ما نمی‌دانیم، اما می‌توانیم با دقت خوبی نوع و موضوع گفتگو را حدس بزنیم.

.

.

.

پی‌نوشت: من عاشق عکاسی با سوژه‌های انسانی هستم و این نوع عکس‌ها را به شرطی که در محیط عمومی گرفته شده باشند، غیراخلاقی نمی‌دانم، اما با توجه به فضای جامعه‌ی ایران و ماهیت خاص این عکس و تذکر به جای بعضی از دوستان، چهره‌ی پسر و دختر توی عکس را حذف (crop) کردم.


مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی

  1. آگوست 13, 2008 در 9:17 ق.ظ. | #1

    کتاب های سورئالیستی و قهوه رو هم اضافه کن به اون پیپ.

  2. آگوست 13, 2008 در 9:19 ق.ظ. | #2

    مطمئن باشيم حريم خصوصي‌شان نقض نشده؟

  3. آگوست 13, 2008 در 9:35 ق.ظ. | #3

    @ پي‌كولو:

    شاید باشه شاید نباشه. من امیدوار هستم نقض حریم خصوصی تلقی نشه، ولی مطمئنا اگر تعریف حریم خصوصی رو کمی با وسواس انتخاب کنیم چنین عکس‌هایی نقض حریم خصوصی تلقی می‌شه.

    در این مورد خواهم نوشت و دوست دارم تبادل نظر خوبی بشه.

  4. آگوست 13, 2008 در 9:45 ق.ظ. | #4

    چقدر راز در این تصویر نهفته. نگاه این پسر به اون دختر چقدر می تونهمعنا داشته باشه.آیا دوستش داره یا اینکه قصد فقط یک دوستی ساده است؟ کسی چه می داند؟ اصلآ شاید دختر خاله اشه! یا حتی خواهرش که خیلی وقته ندیدتش!

    نمی دونم ولی می دونم که بامدادی جان زیبا نوشتی.راستی بامدادی تو چطور این عکس ها رو می گیری؟ نمی ترسی یهو یاره برگرده ببینیه؟!

  5. آگوست 13, 2008 در 10:44 ق.ظ. | #5

    به نظر من هم عكسي كه در يك محيط عمومي گرفته ميشه نقض حريم خصوصي نيست. يعني هرجا شما حق داري نگاه كني، حق هم داري عكس بگيري.
    اما اين قضيه بشدت به فرهنگ و قوانين محيط هم بستگي داره. در اين مورد خاص به نظر ميرسيد ممكنه براي سوژه دردسر بشه.
    مرسي از وسواسي كه به خرج دادي.

  6. محمد
    آگوست 13, 2008 در 12:36 ب.ظ. | #6

    عکس خوبیه. البته من با کراپ موافق نیستم، چون فکر می کنم طرز نگاه و چهره اون دو نفر می تونست کمک بزرگی به عکس بکنه.
    با نظرت در مورد عکاسی از سوژه های انسانی هم کاملاً موافقم.
    موفق باشی!

  7. آگوست 13, 2008 در 12:44 ب.ظ. | #7

    بسیار زیبا عکس گرفتی ، و بسیار زیبا کات کردی!!!

  8. آگوست 13, 2008 در 1:12 ب.ظ. | #8

    سلام:
    مرز بین حریم های خصوصی وغیر خصوصی بیشتروقتها به خاطر مسائل فرهنگی واجتماعی شاید هم سیاسی خیلی باریک ومویین است.اما من هم عاشق street life & candid shooting
    هستم.یه جورایی آدمو قلقلک میدند این جور سوژه ها. اینجا که من هستم موضوع زیاده اما حریمها خیلی ظریفه!!!
    راستی میشه شمارا هم عکاسی کرد ؟کجا میشه ؟؟

  9. آگوست 13, 2008 در 2:21 ب.ظ. | #9

    منم خیلی دوست دارم
    اما میترسم طرف متوجه بشه و بعدش اعتراض کنه :دی

  10. آگوست 14, 2008 در 5:04 ب.ظ. | #10

    شما از درد من گفتي…..

    واقعا عكاسي از سطح شهر در كشوري همچون ايران كه هنوز با تصويربرداري و عكاسي با گوشي موبايل مشكل دارند بسيار سخت است!!!!

    بنده كه البته با دوربين كارم را ميكنم ولي باز هم با نگاه هاي زننده مردم كمي دشوار است…

  11. آگوست 15, 2008 در 1:58 ب.ظ. | #11

    قشنگه و خوب شما کار درستی کردی که کراپ کردی. البته کاش نیازی به این کارا نبود. مگه نه؟ :)

  1. هنوز دنبالکی دریافت نشده.