سارا جان، کی خسته نیست؟ ولی مگه گریزی هم هست؟ کار چندانی که از من یا تو ساخته نیست، ولی این دغدغه‌ی مداوم لحظه‌های خیلی از ماهاست.

پ.ن.: راستش خودم هم الان احساس خوبی دارم. اون پوسته‌ی دیروز زیاد خوب نبود راضی نبودم ازش، ولی این یکی خوبه، حس خانه رو بهم می‌ده. صمیمی و ساده است. خوشحالم که خوشت اومده، تلنگرش از تو بود. باز هم ممنون.

پ.ن: اینجا این همه خوب و چشم نواز شده چرا هیچ کی هیچ اظهار نظری نمی کنه در مورد تغییر؟ یا نکنه فقط من اینقدر خوب می بینمش؟

بله، یکی دیگه از اثرات چنین تحریم‌هایی انزوای سیاسی بیشتر ایران هست، همون‌طور که اشاره کردم این‌گونه حرکت‌ها «راه حل دیپلماتیک» رو برای حل اختلافات میان ایران و غرب سخت‌تر می‌کنه، و وقتی گزینه‌ی دیپلماتیک سخت‌تر شد، گزینه‌های خشن‌تر باقی می‌مونن.

البته که بی‌کفایتی سیاستی ایران اعمال چنین تحریم‌هایی را بر علیه ایران ساده‌تر کرده است. اما در رابطه با آن مثالی که زدی فقط یک نکته را اضافه کنم و آن این‌که فراموش نکنیم ایران در چه شرایطی آن حرف را زد: در پاسخ به تهدیدهای مستقیم اسرائیل (و یا آمریکا) به حمله‌ی نظامی به ایران.

حال بین این همه کشور در دنیا چرا ایران مورد این تحریم های یک کشور دیگر واقع می شود این بر گرفته از مدیریت سیاسی هشت در هفت ماست.

واقعا هم همین‌طوره. ما داریم هزینه‌های زیادی رو می‌دیم که خیلی‌هاشون با کمی هوشمندی دیپلماتیک و انسجام سیاسی قابل اجتناب بودن. واقعا افسوس که زمانه، زمانه‌ی قدرت‌نمایی بی‌کفایتان فرصت‌طلب است.