مدیر عزیز، درست گفتی. بحث مسئولیت‌های اجتماعی رو من هم به زبان‌دیگه‌ای مطرح کردم در همین نوشته. آن‌جا که می‌گویم علم جلوی کشتار و خوردن همدیگر را نمی‌گیرد بلکه همبستگی اجتماعی و فرهنگ است که مانع است.

همین‌طور من موافق هستم که جهان‌بینی‌ها متفاوته، و به تعداد آدم‌ها جهان‌بینی داریم. برای همین هم هست که گفتم اول جهان‌بینی بعد علم و آمار. قبل از این‌که بخواهیم بر سر شیوه‌ی علمی و تحقیق گفتگو کنیم باید ببینیم طرفین گفتگو چگونه جهان‌بینی‌ای دارند. آیا به حداقل صیانت اخلاقی آن‌طور که آقای چامسکی می‌گوید اعتقاد مشترک دارند؟ اگر بود این حداقل اشتراک در بستر گفتگو می‌توان بحث جدی کرد و جلو رفت.

سپاس و ارادت

این‌قدر این کامنتت عالی بود که دست‌کم 5 بار خوندمش. الان دوباره بعد از یک شبانه روز برگشتم و خوندمش. دلم نمیاد این گوشه‌ی کامنت دونی خاک بخوره‌، احتمالا درباره‌ی همین مضمون البته با شیوه‌ی نوشتاری خودم خواهم نوشت.

اگر نشانی ای‌میلت رو به من می‌دادی که عالی می‌شد. دوست داشتم بیشتر صحبت کنیم. البته اگر افتخار بدهی.

اولا شرمنده که پای برهنه هی وسط حرف شما میدویم ها!

دوما دوست عزیز بیا بجای بحثهای پیچیده و به رخ کشیدن فن سخنوری رک و راست صحبت کنبم. جنگ در ظاهر چیز بدی است. قبول. ما هم دوست نداریم به کشور ما حمله شود. این هم قبول.
اما هر جنگی جنگ بدی به حساب نمی آید هر چند در تمام جنگها بدی و خرابی و کشتار هست.

اگر مومن به دین اسلامی سراسر قران از ((قاتلوا … قاتلوا…) پر است. این همه بکش بکش برای چه؟ چون قرآن معتقد است بعضی وقتها دیگر چاره ای جز نبرد باقی نمیماند.امام علی 5 سال حکومت کرد سه جنگ بزرگ داشت!

اگر آدم سکولاری هستی بگو تکلیف ما با دزدان و اشرار و غارتگران و متجاوزان چیست؟ چون جنگ بد است و سخت است و خرابی دارد و ممکن است کشته شویم بگذاریم هرکسی هر کاری خواست بکند؟ نگو که دفاع با جنگ فرق دارد این به قول فرنگی ها simply being coy است!

در کشور عراق ظالمی بر کار بود که جز به نبرد راه دیگری برای سرنگونیش نبود. ظالم دیگری برای منافع خودش او را نابود کرد( این سنت الهی است که ظالمان به دست ظالمان و گاهی نیکان نابود شوند) اکنون این بر مردم عراق است که چگونه خود را نجات دهند.

تکلیف ما:

ما هم اگر خودمان توانستیم مملکت خود را از این وضع فعلی و حکومت بدکاران که در آن ((هنر خوار و جادویی ارجمند شده)) برهانیم که فبها المراد! اگر نه سرنوشتی جز نابودی در انتظار مان نیست. بی خیال این جهان بینی بازی شو جان برادر. کنه مطلب را بچسب.

نکته اینجاست که علم لزوما ریاضی و مهندسی نیست. ریچارد داوکینز در کتاب پندار خدا، پاسخ جالبی به کسانی میده که میگن اگه دین نبود اخلاق هم قابل تعریف شدن نبود. سوال تو راجع به دین نیست که راجع به جهان بینی است، اما در بحث تو این دو شباهت های خوبی به هم دارند. ریچارد داوکینز ادعا میکنه (تا اونجا که من یادم میاد) که تکامل فقط در موجودات به طور خاص اتفاق نیفتاده، بلکه در جامعه ای از موجودات مثل انسان، یا حیوانات خاصی هم وجود دارد. به عبارت دیگه ما تعریف میکنیم که همدیگر رو نخوریم چون در غیر اینصورت این جامعه ناپایدار خواهد بود و در تنازع بقا از بین میرود.
قصدم این نیست که ایراد ملالغتی بگیرم، ولی برخی مثالهایی که میزنی، جای بحث دارند.

خوش باشی