همصدا با حامیان نیرومند اسرائیل، خیلیها حماس را مقصر اصلی کشتار اخیر میدانند: مگر تقصیر حماس نبود که به اسرائیل موشک انداخت؟ راستی چرا حماس «نمیفهمد» که نباید با نیرومندتر از خود درگیر شود؟ چرا حماس صلح نمیخواهد؟ چرا مردم غزه دست از سر اسرائیل بر نمیدارند و بروند زندگی آرامششان را بکنند؟
ولی یک نکتهی مهم را نباید فراموش کنیم، اسرائیل به حماس یا اصولا «مردم غزه» اجازهی «زنده ماندن آرام نمیدهد» یعنی استراتژیای که در پیش گرفته این است که هیچ راه چارهای برای مردمی که جایی ندارند بروند باقی نگذارد: «یا بمیر، یا خشن باش» که دومی اولی را هم توجیه میکند که «دیدی چقدر خشن بودی، پس حق دارم بکشمت». در راستای همین استراتژی، تحریکها و حتی تهاجمهای بیوقفه و سیستماتیک اسرائیل به غزه در رسانهها انعکاس ملایمی پیدا میکند (گاهی هم اصلا منعکس نمیشود) در حالیکه کوچکترین پاسخی از سوی غزه بزرگنمایی میشود که یعنی «اینها صلح نمیخواهند، اینها خودشان جنگ را شروع میکنند، و …». داستانی مشمئز کننده و در عین حال حکایتی تکراری…
و اما لینکهای روز:
- نمایی از مانهاتان از فراز برج های مرکز تجارت جهانی نیویورک که دیدنش دیگر ممکن نیست
الان این عکس برای من خیلی هولناکه. یعنی تصور میکنم مسافران اون هواپیماها یا مردمانی که توی ساختمان همزمان با دیدن این منظره در انتظار سوختن و مرگ بودهاند…
بیشتر شبیه یک کابوس میمونه، کابوسی که «خودمان برای خودمان ایجاد کردهایم و باز هم میکنیم». - با ویرگول به جنگِ دشمنت نرو!
فکر کنم اگر کامل هم پیگیری نکرده باشید دستکم یکی دو تا پست در رابطه با «دعوای ویرگولی» خواندهاید. این نوشتهی محسن حاتمی را بخوانید تا به پوچ بودن و سطحی بودن کل ماجرا بیشتر واقف شوید. این هم نظر من:
تا کی میخواهیم «زبان» را در قالبهای تنگ و تاریک دانشکدهی ادبیات و آدمهای فسیل به زور جا دهیم؟ زبان دینامیک و زنده است و از این جور «این کار را بکن تا بشوی زبان درست» ها بر نمیتابد. - بوسهی وداع – 1
پرتاب کفش به سوی جرج بوش به عنوان رئیسجمهور قدرت اول جهان و نماد زورگویی٬ تروریسم٬ دروغگویی/ و شروع کنندهی جنگ غیرقانونی علیه عراق٬ مخالفان قدرت٬ خشونت٬ جنگ و خونریزی را به شوق و تحسین واداشت*. عمل منتظر الزیدی خبرنگار عراقی یک اکسیون هوشمندانه و متهورانه بود با بزرگترین تأثیر ممکن در عرصهی جهانی. چگونه/ با چه زبانی میشود به مسبب اصلی یک میلیون کشته٬ صدهاهزارنفر زخمی٬ خانههای خراب٬ یک میلیون آوارهی دربدر٬ تجاوز و آدمکشی اعتراض کرد؟ - بوسهی وداع – 2
دو پیشنهاد: اول که وبلاگ معرکهی چهاردیواری (مانی ب.) را از دست ندهید. بعد هم این که این پستاش را که یکی از بهترینهای چند وقت اخیرش است مطالعه کنید. - یک عکس تکان دهنده
عکس در نگاه اول ساده به نظر میرسد، چند جوان و یک پیرزن در حال دوبیدن هستند. اما با کمی دقت و خواندن توضیح آن ابعاد داستانی ناشناخته و هولناک بازتر میشود. - به احترام روز جهانی مهاجرت
از زبان یک افغانی: کجا باید برویم آخر؟ در هرجا وحشت و ناآرامی با ماست. در هرجا شکنندهگی و خطر ما را همراهی میکند. نمونهاش هم این پسربچه 13 ساله افغانی است که چند روز پیش در شهر مستری ایتالیا زیر چرخهای تریلی له شد. خانواده این پسربچه 13 ساله منتظرند خبر خوشی بشنوند که فرزند شان اروپا رسیده و پول میفرسته، هان؟ - خواندن کل اين متن بيشتر از 3 دقيقه زمان شما را نخواهد گرفت
عجله نکنید. راز کیفیت در آهستگی است. - آق بهمن: ۲۲۰ کشته در یک روز: شدیدترین حمله اسرائیل به غزه در ۴۰ سال اخیر
البته معقول بهنظر میرسد که یک دولت شلیک خمپاره به خاکش را تحمل نکند، و هر کاری برای توقفش بکند. اما خب کسی نمیگوید که اسرائیل چندین ماه است که غزه را محاصره کرده و نمیگذارد غذا و دارو و سوخت درست و حسابی به غزه برسد، و رسماً دارد ذره ذره یک و نیم میلیون ساکن این باریکه را میکشد. دو طرف شش ماه آتشبس کرده بودند، و حماس تا حدود زیادی به آتشبس وفادار بود. اسرائیل هم در کل آتشبس را رعایت میکرد. یعنی حمله نظامی زیادی به غزه نمیکرد. اما محاصره غزه کمتر از حمله نظامی است؟ دوره شش ماهه آتشبس تمام شد و حماس گفت اسرائیل به روح آتشبس وفادار نیست (که اشارهشان هم به همین محاصره بود) و آتشبس را تمدید نکرد. نمیدانم چه بگویم. برای چندمین بار: خودتان را بگذارید جای یکی از اهالی غزه که در انتخابات سه سال پیش، که همه دنیا پیش از انتخابات و بعد از آن میگفت انتخابات آزاد و سالمی بوده، به حماس رای داده و حماس هم در کل فلسطین ۶۰ درصد رأی آورده و دولت تشکیل داده است و آن وقت کل دنیا این پیروزی را قبول نکرده و گفته این دولت را به رسمیت نمیشناسد. چه حالی به شما دست میدهد؟ بعد هم بین حماس و فتح درگیری شده و حماس غزه را گرفته و فتح، کرانه باختری را. بعد از مدتی هم اسرائیل، غزه را محاصره کرده و باقی ماجرا. حالا هم که ظرف یک روز ۲۲۰ نفر از همین اهالی غزه را کشته است. حالا خیلی عجیب است که این آدم اهل غزه دنبال این باشد که از هر راهی که شده انتقام خون یکی از اعضای حانوادهاش (خواهرش، برادرش، پدرش، همسرش، بچهاش) را بگیرد؟ - ماجراها با کافه ها و رستوران های تهران « آقا اجازه؟
عالی!!! سالهاست این غرغرها را این جا و آن جا میکنم اما هیچوقت اینطور جامع و مانع و ساده و روان حرفهایم را کسی یک جا نگفته بود. توصیه میکنم با آرامش و دقت کل این متن کمنظیر را بخوانید.
