دیدگاه‌ها در: دهلیزها و گل‌های نرگس

توسط: نيلگون

نيلگون — Fri, 05 Feb 2010 22:46:18 +0000

نوشته هايي كه تاريخ انقضا ندارن.
من هم اميدوارم.

توسط: خودم

خودم — Tue, 02 Feb 2010 23:13:20 +0000

راستش نوشته های قدیمی خودم رو توی گوگل‌ریدر شیر نمی‌کنم معمولا. ولی گاهی بعضی نوشته‌های خودم رو که دوباره می‌خونم بعد از یک یا دوسال احساس می‌کنم امکانش بود که همین امروز همون نوشته رو دوباره بنویسم. اینه که شیرشون می‌کنم.
امیدوارم از روشنایی بی‌رمق بیشتر نصیب همه‌مون بشه

توسط: نيلگون

نيلگون — Tue, 02 Feb 2010 22:17:45 +0000

خواهش مي كنم.
جالبه! من اصلا متوجه نشدم، توي گوگل‌ريدر خوندمش و ديدم كه مال اول فوريه هست، البته فكر نكنم تا پايان 1388 به تغيير سال ميلادي هم عادت كنم
احتمالا اين اولين باري هست كه «دهليزها و گل‌هاي نرگس» رو مي خونم ولي مطمئنم سال گذشته رسيدن به يك روشنايي بي رمق هم اينقدر برام مهم نبود كه امسال هست.

توسط: خودم

خودم — Tue, 02 Feb 2010 09:49:29 +0000

شما لطف دارید. نوشته سال گذشته منتشر شده ولی خودم که امروز می‌خوانمش احساس تازه‌ای به من دست می‌دهد.

توسط: نيلگون

نيلگون — Tue, 02 Feb 2010 03:05:19 +0000

خيلي دوست داشتني بود، هنوز مزه «خانه قهوه و عود و نمك» زير زبونمه. نمي دونم چطور بايد توي هياهوي فعلي بابت آرامشي و سكوتي كه توي اين نوشته بود، از نويسنده اش تشكر كرد. خدا كنه زودتر عطر نرگس دهليز رو پر كنه.

توسط: ژابیژ

ژابیژ — Wed, 04 Feb 2009 09:31:27 +0000

یکی از راه ها این است که از فعل های مضارع استفاده کنی این گونه هم با فعل ها دچار مشکل نمی شوی و هم توصیف هایت ملموس تر می شوند. من پارگراف اول را به این شیوه بازنویسی می کنم:
«شب از نیمه گذشته است. به آرامی وارد زیرزمین می شوم. در تاریکی مطلق صدای جنبشی می آید. چند ‏لحظه بعد چراغ کوچکی روشن می شود و می توانم برای لحظه‌ای چهره‌ی شتاب‌زده و مضطربش ‏را ببینم. چیزی نمی گوید، فقط با نگاهش خوش آمد می گوید. باید هر چه سریع‌تر حرکت کنیم. زن به ‏سمتی که می‌دانم ورودی سرداب است حرکت می کند. من هم به دنبالش می روم. در کهنه با صدایی ‏خفیف باز می شود. ورودی سرداب کوتاه است. بدنم را خم می کنم و داخل دالان می خزم. نور ‏کمرنگ چراغ به سختی می‌تواند جزییات مسیر را آشکار کند. دستم به سطح سرد و مرطوبی می خورد. حدس می زنم دیوار باریک و دراز دالانی است.»
——————————————————————————————–
بامدادی: درسته، مضارع نوشتن خیلی راحت‌تره. به خصوص این‌که داستان تموم نمی‌شه و به نوعی تا آینده ادامه داره. با توجه به پایانش. به خاطر همین شاید بهتر باشه همه را بیارم مضارع.

توسط: ژابیژ

ژابیژ — Tue, 03 Feb 2009 15:09:47 +0000

یاد آور این شعر شاملو بود: «روزگار غریبی است نازنین، عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد»
تصور ابتدایی من هم این بود که از تونل های غزه می خواهید بگویید.
و اما من هر جا بروم ناخودآگاه و بدون اغماض نقطه ضعف هایی را که به نظرم می رسند می گویم ـ امیدوارم ناراحت نشوید -:
1.گاهی فعل ها از نظر زمانی ناهماهنگ به نظر می رسیدند.
2.استفاده از واژه ی «درب» به جای «در» صحیح نیست. البته این اشتباهی شایع است.
3. به نظرم در توصیف هایتان دچار اطناب شده اید که کمی متن را خسته کننده کرده است هر چند احتمالن هدفتان ایجاد تعلیق بوده است ولی می توانستید به جزییات متنوع تری اشاره کنید تا هم تعلیق را داشته باشید و هم متنتان خسته کننده نشود.
———————————————————————————
بامدادی: ژابیژ عزیز، ممنون از توضیحاتت. خودم هم این مشکل رو حس کردم، راستش رو بخوای برام هماهنگ کردن فعل‌ها کمی مشکله. اگه کمی بیشتر راهنمایی کنی ممنون می‌شم. مثلا چند تا از اشتباهات رو مثال بزن و بگو چطور می‌شه درستشون کرد.
مرسی.

توسط: سایه

سایه — Tue, 03 Feb 2009 08:57:26 +0000

موقع خوندن هر آن انتظار داشتم اینجا غزه باشه واینکه این حسو از اون محیط گرفتی یااااا
چون قافلگیر شدم بم چسبید!
—————————————————————
بامدادی: این هم خوبی‌های مدتی غزه نویسیه

توسط: آزاده

آزاده — Mon, 02 Feb 2009 19:54:34 +0000

بسیار زیبا و تحسین برانگیز…
لذت برذم.
—————————-
بامدادی: خوشحالم.
ممنون

توسط: manbedoonesansoor

manbedoonesansoor — Mon, 02 Feb 2009 11:23:00 +0000

دلم میخواست همچنان قسمت دالان ادامه داشت. خلوت دور از هیاهو و زندگی پرتنش گاهی به صورت یک رویا می نماید.
راستی عجب قلمی… من که حسابی غرق شده بودم در کلمات.
خوب نوشته بودید. لذت بردم.
————————————————————–
بامدادی: ممنون، خوشحالم که براتون حالت رویایی داشته.
دالان همچنان ادامه داره.

توسط: صندوقک

صندوقک — Mon, 02 Feb 2009 04:42:49 +0000

خیلی وقت بود داستانک ننوشته بودید . مرسی ، وقفه کوتاهی ایجاد کردید بین اتفاقات دنیای حقیقی.
—————————————————————–
بامدادی: واقعا هم بعد از یه مدت شدیدا «غزه» نویسی