من هر دو مطلب را خواندم.اما نمی خواستم نظر بگذارم چرا که چیز جدیدی به گفته های نوشته شده اضافه نمی کند.اما در آخرین نظر داده شده توسط فرشته صادقی 2 مسئله گفته شده که کمی توضیح می خواهد.مورد اول در مورد امتیازات است که با نظر ایشان مخالفم اما بحثی ندارم.مورد دوم که برایم مهم است اینست که ایشان گفته اند “کتک خوردند ؟ لابد کاری کردند که کتک خوردند، هیچ کس بی دلیل کتک نمی خورد.”بی دلیل کتک خوردن برای این نسل اتفاقا بنده فکر می کنم عادت شده است و آن چنان عادت شده است که شاید حتی دلیل تراشی می کنیم برای دلیل کتک خوردنمان.
جناب بامدادی عزیز نظر نمی دم چون فکر می کنم این بحث که مطرح کردی خیلی باز و گسترده مطرحش کردی و با شناختی که از نوشته هات ازت دارم می دونم نظر خودت یه جایی اون وسطاست که اگه بشینیم پای بحث می بینیم خیلی با مخالفات فاصله نداره.اگه این جوری فکر نمی کنی می تونی یه چکیده از نظرتو بگب که دقیقا با چی “دانشجو” مشکل داری؟فقط بازی خوردن و از مسئولیتش که به نظر شما باید درس خواندن باشه یا نه چیز دیگه ای هم هست؟

شما یک شخصیت کامل و حکیم, دنیا دیده و عمر کرده را با یک هویت تازه نفس, سردو گرم نچشیده و در ابتدای راه, در دو کفه ی ترازو سنجیده, یکی را قابل و دیگری را ناقابل معرفی می کنید. ‌انگار یک پیپ گذاشته باشید روی دهان یک کودک تا مثل اینشتین به نظر برسد و از آن پوستر ساخته اید.

به علاوه مقایسات شما در چندین قسمت یکدیگر را نفی می کنند; در جایی نوشته اید:
«دانشجو مطمئن است. دانش‌-جو تردید علمی دارد.»

و سپس آنرا نفی کرده اید:
«دانشجو فکر می‌کند سیاست بازی و شوخی است. دانش‌-جو
می‌داند سیاست خیلی جدی است و قوانین خودش را دارد.»

و یا:
«دانشجو سطحی و میان‌مایه است و بر سطحی‌ بودن‌اش هم اصرار دارد. دانش-‌جو از میان‌مایگی گریزان است و تلاش می‌کند عمیق و دقیق باشد.»

و دوباره نفی می کنید:
«دانشجو به زمین و آسمان دانشگاه حساس است و مثلا از این‌که «گروه‌هایی» در حریم دانشگاه پیکرشهدا را دفن کنند شاکی می‌شود. این موضوع اهمیت چندانی برای دانش-‌جو ندارد چرا که دفن شهدا در دانشگاه منافاتی با دانش-‌گاه و دانش-جو بودن‌ ندارد.»

بله استاد!‌ دانشجو “حس می کند” که جاودانگی قبر شهید در حیاط دانشگاه/حیات مدرسه, سمبل سازی از چه شخصیت آرمانی را حکایت می کند و آنرا بر نمی تابد, همانگونه که در دوران دبستان رژه ی روزانه روی پرچم آمریکا را ساده بر نمی تابید!
دانشجو همواره به نماد سازی و نهاد پروری افراد و گروههای مختلف فکر/تردید می‌کند و ازین راه به معرفت می رسد

حکومتی که فاصله ی بین دانشجو و دانش جو که یک عمر پر بار و تجربه (همان فاصله)است نمی بیند و جوان را پیر/مرده می خواهد, شایسته تقدیر و مدارا نیست.

خطاب به علی :
جناب آقا، مسئه سر بامدادی و عقایدش نیست. من گفتم شما حق ندارید فحش بدهید و سرحرف خودم هم هستم( آدم باشخصیت فحش نمی دهد) دوم: نظرات من و شما از این بابت متفاوت است که نگاه ما به مسئله از دو سو است. من هم می توانم بگویم کی گفته دانشجوها باهوشند؟ چون دانشگاه قبول می شوند ؟یا چه کسی گفته مظلومند. شما؟ اگر بامدادی با نظر شما هم عقیده نیست می شود ” نان به نرخ روز خور” ؟ come on ! چرا دانشگاه باید از آنها نظر سنجی کند؟ مگر دانشگاه مال آنهاست ؟ می توانند بگویند ما موافق نیستیم. دلایل خودشان را هم اعلام کنند. نه آنکه قضیه را به زمانه و .. بکشانند و سیاسی کاری کنند. اقلیت ها حقوق دارند ولی همه چیز نمی تواند طبق خواست آنها باشد. مثل داستانی که در سری لانکا روی می دهد. همه فکر می کنند: بیچاره تامیلها! اما هیچ کس نمی گوید این اقلیت تامیل در زمان استعمار بریتانیا در این کشور طبقه نخبه اجتماعی بودند و هرکار خواستند کردند ؛ حکومت که از زیر یوغ استعمار بیرون آمد این امتیازات را گرفت. حالا برای این امتیازات خودشان را به موش مردگی هم بزنند. حنایشان دیگر رنگی ندارد.
ببخشید ولی در دهه گذشته این گروه هایی که پشت ماجراهای پلی تکنیک بودند_ بگیریم سرانشان- همه بورسهای تحصیلی را گرفتند و بدون آنکه کلمه ای زبان بلد باشند فقط با باند بازی و … توانستند حق دیگران را بخورند و با قبولی صوری در کنکوری هایی که نتایجش مشخص بود بروند خارج از کشور برای مدارک بالاتر! درس نخوانند ( توجه کنید : نخوانند) و برگردند. حالا که دیگر آن امتیازات از آنها گرفته شده ،( شما لابد می گویید به گروهی دیگر داده شده) ناراحتند و این وسط دانشجویان -به قول شما مظلوم- را می اندازند توی گود!
کتک خوردند ؟ لابد کاری کردند که کتک خوردند، هیچ کس بی دلیل کتک نمی خورد.
زمین و زمان را بهم دوختن در اصل قضیه فرقی ایجاد نمی کند. دفن شهدا یک بهانه بود برای نشان دادن نارضایتی های قدیمی. می خواهید قبول کنید یا نه ! من حرفم را زدم!همیشه نمی توان واقعیت را پشت ابر پنهان کرد!
مطلب برخورد قهری هاناآرنت را هم خواندم. هانا آرنت برای جامعه ما ننوشته است . بروید کسی را بیابید که بدون غرض ورزی و دشمنی و طرف یک جهت را گرفتن ، برای امروز ما نوشته باشد!