بامدادی

هیچ پرچمی به حد کافی بزرگ نیست که بتواند شرمساری کشتن انسان‌های بی‌گناه را پوشش بدهد.

لئونارد کوهن قهوه توی ماگ سک/.س شکلات ماشین حساب دوربین کاغذ اینترنت دوست سکه سوت زدن جنگل برف آفتاب شادی شنا خواب خوردن دیوانگی فراموشی شراب خنده عشق بازی کودکی مادر آدم‌ها گل‌برگ‌های خشک شده‌ی معطر روی میز هدفون سفر توی جنگل خوابیدن … و ادامه دارد. . مشترک نجواها شوید […]

- این دوربین عکاسیه؟ - نه تلسکوپه. - واسه ستاره‌ها؟ - نه. باهاش پرنده‌ها رو نگاه می‌کنم. سرگرمی‌مه. - جدی؟ عکس هم می‌گیری؟ - نه. فقط نگاه می‌کنم. مگه این‌که صحنه‌ی خاصی باشه که عکس بگیرم. اما بیشتر فقط نگاه می‌کنم. {با هم به پوستر بزرگی که از او چاپ کرده بودند نگاه کردیم. مثل آدم توی عکس‌ عینک به چشم [...] […]

برایم تعریف می‌کند سوالی را که دوستی از او پرسیده و می‌گوید که سراغ دارد آدم‌هایی را که مدام از هم می‌پرسند آیا می‌شود دوباره عاشق شد؟ و حالا از من می‌پرسد آیا می‌شود دوباره عاشق شد؟ راستی من از کجا بدانم؟ پیامبرم مگر من؟ یا مگر عشق، در حوزه‌ی علم تجربی می‌گنجد که با آمار و تحلیل بتوانم مطالعه و پیش‌بینی‌اش کنم؟ نمی‌دانم جانم. [...] […]

می‌گوید که نگران است که آرامش ندارد که درست نمی‌خوابد که نمی‌تواند تمرکز کند که منتظر است بریزند توی خانه‌اش که دلش امنیت می‌خواهد که دلش سفر می‌خواهد که دلش آرامش می‌خواهد که مدام دعا می‌کند که توکل می‌کند به خدا که همیشه فکر می‌کرده زندگی کردن توی نقاط عطف تاریخ چقدر جالب باید باشد، اما حالا می‌داند نقاط عطف تاریخ فقط از دوردست‌ها جالب هستند. [...] […]

آقای/خانم ایکس چند روزی می‌شه که توی وبلاگتون چیزی ننوشتید. راستشو بخواهید با این وضعیت و اوضاع احوالی که تو ایرانه کمی نگران شدم. اگر امکانش براتون هست یه چیزی توی وبلاگ‌تون بنویسید یا دست کم این ای‌میل رو پاسخ بدین تا کمی خیال من (و دیگران) رو راحت کنید. دوستار شما امضا [چینش از راست، برجسته‌سازی قلم‌ها، ارسال، [...] […]