اگر خط اینترنتتان اجازه میدهد و پنجاه و یک دقیقه وقت برای تلف نکردن دارید پیشنهاد میکنم فیلم مستند زیر را تماشا کنید. الان که چندین سال از آن روزها گذشته شاید خیلی از نکاتی که در این فیلم نشان داده شده به نظر همهی ما بدیهی برسد. اما باور کردن اینکه کارگردان/نویسنده/مصاحبهگر چطور مقامات سیاسی بلندپایهی آمریکایی را در مصاحبهی مستقیم به گونهای به بنبست میرساند که مجبور میشوند همانطور که دوربین در حال ضبط کردن است آنرا خاموش کنند خیره کننده است. کارگردان غیرممکن را ممکن کرده است: آیا میشود سیاستمدارهای ریاکار حرفهای را وادار به اعتراف در مقابل دوربین کرد؟ بله میشود!
نمونهای عالی از «روزنامهنگاری تحقیقی» (Investigative Journalism) فیلم «شکستن سکوت» (Breaking the Silence) ساختهی جان پیلجر (John Pilger)
اگر لینک فوق کار نمیکند از اینجا دریافت کنید
| بامدادی | نجواها | یکعکاس | [silent-clicks] |
| استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است. | |||
در همین راستا من پیشنهاد می کنم دوستان فیلم Frost Nixon رو هم تماشا کنند که دست مایه ای با همین مضمون داره.
هنوز فیلم را به طور کامل ندیده ام. اما در اولین فرصت خواهم دید. تشکر پیشاپیش برای معرفی.
شخصا به عنوان یک مخالف سرسخت بوش و منتقد حمله به افغانستان و مخصوصا عراق وقتی درمورد موضوعات اینچنینی فکر می کنم، در مناظره ای که دو طرفش خودم هستم، به خودم پاسخ می دهم:
درست است که بوش کار اشتباهی انجام دهد و چه ها و چه ها. اما منتقدان جورج بوش (منظورم منتقدان روزنامه نگار و بلاگر نیست، بلکه منتقدانش در سطوح سیاسی و دیپلماتیک) هیچ راه حل جایگزین عملی ای نداشتند یا ارائه نمی کردند.
این جمله را در پاسخ به منتقدان سیاست منفعلانه ی اوباما درمورد ایران هم بسیار می گویم. در جواب کسانی که می گویند چرا اوباما درمورد حوادث ایران دخالت نمی کند یا دستکم در مقابل حکومت ایران موضع روشن نمی گیرد می گویم: ایا واقعا دخالتهای جورج بوش و رایس -حتی در سطح محکوم کردن ایران و خط و نشان کشیدن برای ایران- کمکی به ایران کرد؟ خلاصه ی سخن این که عرصه ی سیاست عرصه ی عمل است و نمی توان هر عملی را بدون در نظر گرفتن عواقبش بررسی کرد، بدون ارائه ی راه حل عملی جایگزین.
پایان سخن این که انتقاد من به منقدان این چنینی (دست اندرکاران این فیلم و یا افرادی مثل مایکل مور) این است که انتقاداتتان همگی به جا، اما راه حل جایگزین شما چیست؟
سه نکته
اولا که ارائه نکردن راهکار توسط روشنفکران یا سیاستمداران دلیل یا توجیهی برای تجاوز به کشور دیگری نیست.
دوما اینکه مشکلی به نام عراق مسالهای بود که بزرگنمایی شده بود. خطر عراق برای کشورها اطراف به شهادت خود سیاستمدارانی که در همین مستند از آنها نقل قول شده کاملا کم بود حتی برای کشورهای همسایهاش چه رسد به آمریکا و انگلیس.
سوما اگر هم مشکلی به نام سلاحهای کشتارجمعی و خطر عراق وجود میداشت اولین و بدیهیترین مسئولیت آن متوجه کسانی بود که سرطانی به نام صدام را آنطور قوی و مسلح کردند. واقعیت این است که در میان حامیان رژیم صدام نام کشورهای آمریکا و انگلیس نیز وجود داشتند.
کاملا با شما موافقم.
همان طور که گفتم، نکاتی که مطرح کردم، به نوعی به چالش کشیدن خودم به عنوان منتقد جورج بوش و سیاستهای نظامی گرانه ی نئوکانها بود.
به نکاتی که مطرح کردی، این نکته را هم اضافه می کنم که حمله ی امریکا به عراق بدعت خطرناکی را در تاریخ عصر مدرن به جا گذاشت: حمله ی یک کشور جهان اولی به کشور دیگر بدون این که مورد حمله ی مستقیم یا غیر مستقیم از جانب کشور مورد تهاجم (عراق) قرار گرفته باشد.
من نمی دانم ایرانیان در کدام کره زندگی می کنند که هنوز نمی دانند سیاست اوباما در مقابل ایران نه تنها منفعلانه نیست بلکه خیلی هم فعال است. اوباما تمام تحریم ها را برای یکسال دیگر تمدید کرده است. اوباما مانند بوش هنوز در اخطاریه های توهین آمیزش از جمله معروف که برازنده خود و آمریکاست یعنی ” تمام گزینه ها هنوز روی میز قرار دارد” استفاده می کند.
افزون بر آن اخیرا” تحریم های دیگری را هم در اثر فشار لابی یهودیان به امضاء رسانده است و خود و شریک بی چشم و رویش یعنی دیمتری مدودف – رییس جمهور روسیه – از دشمنان ایران – اخطار سختی مبنی بر بستن تحریم های بیشتر و تنگ کردن حلقه برای بزیر کشیدن ایران درصورت اجرا نکردن فرمان آنان مبنی بر انتقال اورانیوم غنی شده بخارج را به اجرا گذارند. من چنین رفتاری را “منفعل” نام نمی نهم.
درضمن، مایکل مور یک فیلم ساز است نه سیاستگزار. چرا افراد از فیلم ساز انتظار دارند که در فیلم خود راه و چاره را برای بینندگان به تصویر کشد؟ آیا معنی دموکراسی اینست؟ پس چرا شهروندان هر 4 سال یکبار به صندوق رای می روند و رای خود مبنی بر انتخاب فردی را به صندوق می اندازند. وظیفه مجلس و نمایندگان چه می شود؟ یک فیلم ساز خوب فقط می تواند تو را بفکر اندازد نه دستور کار را به تو حقنه کند.
صدام و دیگر دیکتارتورها را خود آوردند و خود بردند. ایرانیان باید در مقابل این تروریست ها محکم و متحد بایستند و تازمانیکه این جنایتکاران جنگی را از منطقه بیرون نیانداخته ایم نباید لحظه ای چشم بر هم نهیم.
درود آقای بامدادی
از شما دعوت میکنیم برای شنیدن پادکست گفتگوی فرهنگیمان. منتظر حضور همراهانهتان خواهیم بود. مسلما دیدگاههای شما کمک خوبی برایمان در ادامهی این مسیر خواهد بود.
قبلا از حضورتان سپاسگزاریم.
ممنون از دعوت. حتما گوش میدم.
موفق باشید.
گلی به گوشهی جمالِ وردپرس که خبرم کرد؛ اگرنه شما که چیزی نمیگفتید! از بابتِ لینک ممنونم. منتظر نوشتههای تازهی شما میمونم بامدادیِ گرامی.
خواهش میکنم
ممنون.
ویدئو زیر از اثرات منفی و مخرب پایگاههای نظامی آمریکا در سراسر دنیا بخصوص در منطقه
خاور میانه صحبت می کند. ایرانیان باید همه اختلافات خود را کنار گذاشته و با همکاری
و همبستگی با مردم منطقه این جنایتکاران جنگی و مزدوران و جاسوسان حامی آنها را از منطقه با پشت گردنی بیرون اندازند. نابود باد امپریالیسم/صهیونیسم بدتر از فاشیسم.
با شناسایی افشا و ایزوله کردن عاملان و مزدوران صهونیسم صفوف خود را محکم تر کنیم
http://mrzine.monthlyreview.org/afsc231109.html
ممنون