دیدگاه‌ها در: جاده، شبانه

توسط: خودم

خودم — Sat, 15 May 2010 05:05:19 +0000

هومن عزیز

این نوشته به طور خاصی برای من خاطره‌برانگیز است. خوشحالم که شما هم از خواندن آن لذت برده‌اید.

توسط: هومن

هومن — Fri, 14 May 2010 19:40:02 +0000

کلا” هر وقت دلم سفر میخواد یاد این نوشته میوفتم و میام میخونم از اول. صد بار دیگه هم بخونم سیر نمیشم. دست شما دوباره درد نکنه

توسط: مهدی

مهدی — Fri, 16 Apr 2010 18:35:31 +0000

اولین باری که در بیابان قدم زدم، تا جایی که دیگر نور شهر نبود، چیزی که در تاریکی مطلق شب کویر ناگهان من بچه تهران رو حیرت زده کرد، از افق تا افق ستاره بود، بی نهایت ستاره درخشان، به عمرم ندیده بودم، سقف ذهنم بالا میرفت، فکرم باز می شد…

توسط: سال آزادی و شور و شعور « آینه‌ی بامدادی

سال آزادی و شور و شعور « آینه‌ی بامدادی — Sat, 27 Mar 2010 15:56:37 +0000

[...] را جامه‌ی عمل پوشاندم و در یک تغییر مسیر بزرگ از جاده‌ای که به جابلقا منتهی می‌شد خارج شدم و راهم را به سوی جابلسا کج کردم. سال گذشته پر [...]

توسط: سال آزادی و شور و شعور « بامدادی

سال آزادی و شور و شعور « بامدادی — Sat, 27 Mar 2010 14:46:29 +0000

توسط: خودم

خودم — Fri, 11 Dec 2009 00:15:54 +0000

تجربه ی عجیبی است. هم دوست داری ادامه داشته باشد و هم ممکن است دست به گریبان خستگی و خواب باشی.

توسط: كيقباد

كيقباد — Tue, 08 Dec 2009 09:54:02 +0000

خيلي جالب بود . از لذت رانندگي كه بگذريم ، شنيدن موسيقي و ترانه ي دلبخواه ،آنهم تنهايي ، آنهم توو ماشين و هنگام رانندگي ، لذتي داره كه وقتي به مقصد ميرسي ميگي كاش يه مدت ديگه طول كشيده بود و …

توسط: خودم

خودم — Mon, 07 Dec 2009 22:36:33 +0000

خالی نیست. بیابان خیلی سرشاره. خرگوش‌ها، روباه‌ها، هزاران جور پرنده و حشره و خزنده و یه عالمه ستاره و بوته و خار و …
ولی جدا از شوخی می‌فهمم چی می‌گی. تجربه‌ها متفاوته درک می‌کنم.

توسط: خودم

خودم — Mon, 07 Dec 2009 22:34:48 +0000

ارادت

توسط: هومن

هومن — Mon, 07 Dec 2009 21:29:35 +0000

واقعا” عالی بود، واقعا” لذت بردم

توسط: آ مثل کلمه

آ مثل کلمه — Mon, 07 Dec 2009 20:01:39 +0000

چیزی که منو می ترسونه همون خلوت بودنشه. همون خالی بودنش. یه خالی تاریک بزرگ.

توسط: خودم

خودم — Sun, 06 Dec 2009 22:16:24 +0000

فکر می‌کنم حق با شماست. خوب توجه دارید.

توسط: خودم

خودم — Sun, 06 Dec 2009 22:15:12 +0000

باور نمی‌کنید اما جاده‌ی خلوت و تاریک در بیابان ترس ندارد که خیلی هم با صفاست.

توسط: خودم

خودم — Sun, 06 Dec 2009 22:14:42 +0000

اون موقع من جنوب ایران کار می‌کردم.

توسط: خودم

خودم — Sun, 06 Dec 2009 22:13:12 +0000

من در خدمتم نوا بامدادی عزیز.
سر می‌زنم ولی بیشتر در سکوت.

خوبی؟

توسط: یاشار

یاشار — Sat, 05 Dec 2009 22:55:03 +0000

این نوشته تان به سبک “نجواها ” بود…

توسط: آ مثل کلمه

آ مثل کلمه — Sat, 05 Dec 2009 09:51:10 +0000

از شما چه پنهان ما هم که خواندیم هوس چنین رانندگی شبانه ای زد به سرمان. هرچند که ماشین نداریم و از آن گذشته اصولن از جاده های خلوت در شب می ترسیم. ترسی از جنس ترسهای نهادینه( چه عبارت فاخری!!!) شده ی کودکی.

توسط: صورتی

صورتی — Fri, 04 Dec 2009 14:30:07 +0000

رادیو عربی گوش می‌کنید بامدادیِ عزیز؟
+ جاده، فریاد می‌زنه، بیاااااااااااااااااااااااااااا (گوگوش)

توسط: نوا بامدادی

نوا بامدادی — Fri, 04 Dec 2009 09:10:09 +0000

سلام
بامدادی عزیز خوبی ؟
دیگر به ما سر نمیزنی ؟

هنوز برایتان دستانی گرم دارم تا یخ زدگی دوریتان را دلچسب بیابان و ماشین کرور کرور شن های بی کس نکند .
دلمان را خوب صابون زده ایم که نگاهمان میکنی رفیق

توسط: احسان

احسان — Thu, 03 Dec 2009 18:10:36 +0000

خیلی بهم چسبید … کاشکی جای تو بودم !!