کنفرانس کپنهاگ یک زنگ خطر دیگر است که نشان می‌دهد نوع بشر چقدر از درک وضعیت خطرناکی که خود را در آن قرار داده ناتوان است. شاید آقای استفان هاوکینگ حق دارد در این سن و سال و با آن وضعیت وخیم جسمانی هشت بار شرایط بی‌وزنی را در هواپیمای مخصوص تجربه کند چرا که معتقد است «فکر می‌کنم نوع بشر اگر به فضا نرود آینده‌ای ندارد». خوب البته آینده نشان می‌دهد حق با او بود یا نه.

در ارتباط با شکست کنفرانس کپنهاگ حرف چندانی ندارم که بزنم. در عوض توجه شما را به یک پوستر هشدار دهنده جلب می‌کنم. نوشته‌ی روی این پوستر می‌گوید: «سونامی صد برابر بیشتر از یازدهم سپتامبر قربانی گرفت. سیاره‌‌ی ما به طرز شگفت‌آوری نیرومند است. به آن احترام بگذارید و از آن محافظت کنید.»

طرح فوق که نام «صندوق جهانی حمایت از طبیعت» (WWF) روی آن است اعتراض‌های بسیاری به دنبال داشت تا جایی که خود صندوق رسما گفت که طرح ربطی به‌ آن‌ها ندارد و نوعی شیادی پروپاگاندیی بوده است. اما از این حر‌ف‌ها که بگذریم یک نکته‌ی مهم در این طرح است که آن‌را نیرومند و تاثیرگذار می‌کند.

درک فاجعه‌ی یازدهم سپتامبر به خاطر فُرم، شدت، ناگهانی بودن و پوشش خبری جهانی و گسترده‌اش برای بسیاری از مردم جهان میسر شد. اما ابعاد فاجعه‌ی سونامی یا فاجعه‌های بسیار بزرگ‌تری که پیش‌روی بشریت داریم (کپنهاگ سند رسمی چنین آینده‌ای است) را چه کسی واقعا درک می‌کند؟

این طرح با جسارت (و گستاخی) هر چه تمام‌تر، از بازخوانی خاطره‌ی دردناک فاجعه‌ی یازدهم سپتامبر استفاده می‌کند تا فاجعه‌ای به مراتب عظیم‌تر را هشدار دهد. طراح انگار به ما می‌گوید اگر مشتی تروریست فاجعه‌ی یازدهم سپتامبر را رقم زدند، اعلان جنگ به زمین همه‌ی ما را نابود خواهد کرد.

بامدادی	نجواها	یک‌عکاس	[silent-clicks]
استفاده از مطالب و عکس‌های منتشر شده در وبلاگ‌ها و فوتوبلاگ‌های من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.