.
هیچ پرچمی به حد کافی بزرگ نیست که بتواند شرمساری کشتن انسانهای بیگناه را پوشش بدهد. — هوارد زین *
.
آقای هوارد زین (Howard Zinn)، تاریخدان، دانشمند علوم سیاسی و منتقد اجتماعی برجستهی آمریکایی درگذشت. به همین مناسبت بخشی از یکی از نوشتههایم که دو سال و نبم پیش منتشر شده بود را مجددا نقل میکنم. نوشته نقل از هوارد زین است که در نوشتههایش دوران معاصر را عصر کنایههای گزنده (Age of Irony) نام نهانده است. آقای زین با اشاره به سخترانی آن موقع جورج بوش در آغاز عملیات نظامی علیه افغانستان که تاکید کرده بود آمریکا یک ملت صلحدوست است در کتاب جنگ و تروریسم (Terrorism and War) مینویسد:
شما نمیتوانید به سرخپوستان آمریکا بگویید ما مردمان صلحدوستی هستیم، در حالیکه در سراسر آمریکا درگیر صدها نبرد خونین با آنها هستید.
در بیست سال اول قرن بیستم ایالات متحده دستکم در بیست برخورد نظامی در منطقه دریای کارائیب درگیر بود. از زمان جنگ جهانی دوم تا امروز نیز ما شاهد زنجیره پیوسته و بیپایانی از جنگ و دخالتهای نظامی از سوی آمریکا بودهایم.
فقط 5 سال بعد از پایان جنگ جهانی دوم؛ ما در حال جنگ با کره بودیم. تقریبا بلافاصله بعد از آن در ایندوچین با تامین 80 درصد تجهیزات نظامی مورد نیاز فرانسویها به آنها کمک میکردیم و خیلی زود ما نیز در آسیای جنوب شرقی درگیر شدیم. ما نه تنها ویتنام، بلکه کامبوج و لائوس را نیز بمبباران کردیم.
در دهه 1950، همچنین ما مشغول انجام عملیات متعدد سری بودیم و دولتهای ایران و گواتمالا را سرنگون کردیم. تقریبا به محض اینکه در ویتنام درگیر شدیم، نیروهایمان را به جمهوری دومینیکن فرستادیم. در همان دوران ما مقادیر عظیمی کمک در اختیار دولت اندونزی قرار دادیم در حمایت از دیکتاتوری سوهارتو که مشغول انجام عملیات نظامی بر علیه مخالفین داخلیش بود که منجر به کشته شدن چندصد هزار نفر شد. پس از آن و از سال 1975 دولت ایالات متحده آمریکا کمک شایانی به برنامه گسترده اندونزی جهت سرکوب مردم تیمور شرقی کرد، که در طی آن صدها هزار نفر دیگر کشته شدند.
در دهه 1980، بلافاصله پس از ورود ریگان به کاخ سفید ما جنگهای پنهانی را در منطقه آمریکای مرکزی در السالوادور، هندوراس، کاستاریکا و به خصوص در نیکاراگوئه آغاز کردیم. این کار به کمک تشکیل نیروی ضد انقلاب کنتراس که ریگان مبارزان آزادی خطابش میکرد انجام میشد. در 1978 حتی قبل از اینکه روسها وارد افغانستان شده باشند، ما به صورت پنهانی تسلیحات برای نیروهای شورشی در افغانستان میفرستادیم، یعنی مجاهدین. بعضی از این افراد بعدها تحت عنوان طالبان شناخته شدند. کسانی که ناگهان دشمن ما شدند! مشاور امنیت ملی کارتر، برژینسکی گفت که میدانسته است کمکهای آمریکا نهایتا به دخالت نظامی شوروی در افغانستان خواهد انجامید. و در واقع همین اتفاق هم افتاد و جنگی در افغانستان آغاز شد که ده سال طول کشید. جنگی که برای مردم افغانستان نابودگر بود و کشور را به ویرانه تبدیل کرد. درست لحظهای که جنگ در افغانستان تمام شد (بر علیه شوروی) آمریکا بلافاصله از افغانستان خارج شد. کسانی که ما از آنها حمایت کرده بودیم، یعنی بنیادگرایان تندرو، قدرت را در افغانستان به دست گرفتند و رژیم خود را برپا ساختند.
تقریبا به محض اینکه جورج بوش پدر در 1989 به ریاستجمهوری رسید، جنگی را بر علیه پاناما به راه انداخت که شاید چندین هزار کشته بر جای نهاد. دو سال بعد ما در خلیجفارس بودیم تا با استفاده از بهانه تهاجم عراق به کویت حضور نظامی خود را در منطقه تشدید کنیم و نیروهایمان را در عربستان سعودی قرار دهیم. موضوعی که از مهمترین دلایل تحریک اسامه بنلادن و ملیگرایان سعودی بر علیه ما شد. پس از آن در زمان دولت کلینتون ما مشغول بمباران افغانستان، سودان، یوگوسلاوی و مجددا عراق بودیم.
پس برای اینکه جورج بوش ما را یک ملت صلحدوست خطاب کند، لازم است بخش بسیار بزرگی از تاریخ را فراموش کنیم. شاید کل این تاریخ بیش از حد درک جورج بوش باشد، اما حتی بخش کوچکی از آن هم به ما میگوید بهتر است بگوییم از زمان جنگجهانی دوم هیچ ملتی جنگطلب تر از آمریکا در جهان نبوده است.
* جملهی آغازین این پست به نقل از وبلاگ هزاردستان چمن است.
.
| بامدادی | نجواها | یکعکاس | [silent-clicks] |
| استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است. | |||
عجب اندیشه ای داشته , روحش در آرامش و اندیشه هایش مستدام باد
بله واقعا.
[...] This post was mentioned on Twitter by bamdadi and hot_blog, Iran It News. Iran It News said: منتقدِ جنگطلبترین کشورِ جهان درگذشت: . هیچ پرچمی به حد کافی بزرگ نیست که بتواند شرمساری کشتن انسانهای بیگناه ر… http://bit.ly/9KTs5Y [...]
Please see other views on Howard Zinn
Deadbeat said on January 30th, 2010 at 4:39pm #
The Green candidate in 2004 was the provocateur David Cobb who was supported by Medea Benjamin. She trusted herself into the Greens in order to block Ralph Nader. Chomsky, in 2004, while not as prominent as Zinn on the issue, supported the ABB tactic. ABB meant that Chomsky and Zinn would vote for the Green candidate or Nader in Massachusetts since they confidently believed that the Democratic candidate — John Kerry would carry the state but insisted that voters in swing states vote for Kerry over any third party candidate.
Both men advocated a cowardly and pretentious electoral strategy as a cover-your-ass in order to preserve appearances rather than to really build a real left-wing challenge to the Democrats.
2004 IMO was a pivotal year for the Left because public sentiment against the War on Iraq ran high and many people were IN MOTION. This was an epochal opportunity for the Left to build a REAL MOVEMENT.
What occurred during the crucial 2003-2004 period was that you had a strain in the movement would wanted to openly discuss the truth about Middle East policy and Zionist influence driving that policy. The Z-Mag crew on the other hand wanted to sell the public the old and tired “War for Oil” canard in order to DEFLECT away from analyzing and confronting Zionism.
Recall that Chomsky was praising this motion by the public and the grassroots as the new “superpower”. What they (Z-Mag crew) didn’t anticipate was an emerging consensus in the anti-war movement about Zionism’s role and influence in U.S. foreign policy. This IMO is why the Z-Mag crew shifted their energies and focus from anti-war to ABB. The Z-Mag crew supported suspending the anti-war movement until after the ‘04 elections. Essentially the anti-war movement has been dormant since 2004 and never reach the high level of public involvement witnessed just before “shock and awe”.
Now we are not talking about anyone taking any real risk of life and limb in backing the 2004 Nader/Camajo ticket. It should have been a cakewalk for both Zinn and Chomky to back Nader/Camejo. They should have criticized Norm Soloman for demanding that Nader/Camejo not run for office. They should have outed Medea Benjamin for her sabotaging Nader endorsement of the Greens.
Had Zinn & Chomsky used their influence to support Nader’s 50-state run in 2004 on the Green Party ticket the Green would have at least held or increased their ballot lines rather than lose those ballot access lines which set both the Green Party and Nader up for irrelevancy in 2008.
Thus it would seem that “saying the right things” but doing the wrong things are hallmarks of politicians not radicals. Therefore while I would refer to Howard Zinn as “late” but I would not call him “great”.
Rather than help to fuel the moving train forward for the Left both Zinn & Chomsky have become the Left’s two biggest “breaks” — holding it back.
dan e said on January 30th, 2010 at 6:17pm #
Yes the 2004 election was a enormous turning point. For a while I was the N. Calif organizer for Nader/Camejo, accidentally because the Reform Party campaign pro Nader picked for the job turned out to be so flagrantly racist an embarrassment that he was summarily canned leaving the N Calif campaign effort in disarray. I’d set up one of those “Meetups” hoping to meet other Nader backers, so found myself being asked to step in and be a point of communication. Which put me right in the middle of all the nonsense going on then in the GP. Locally the Cobbers were totally in control, wouldn’t even let a longtime member of the GP County Committee hold a Nader mtg in the GP office. Seems to have been a degree of turnover since then but local GP leadership sat on their hands in 2008.
They had me listed as a Nader delegate to the GP convention in Chicago, if he had won any delegates.
However looking back I think Nader badly misplayed his cards in the way he chose to deal with Cobb’s challenge.
I remember finding myself in the audience at a “debate” between Camejo and Solomon re the wisdom of Nader running again. When Solomon started into his tired old “lesser evil” rap I couldn’t stand it, couldn’t refrain from interrupting him pointing out his words were an echo of LBJ vs Goldwater. Goldwater ran as the War War candidate, LBJ was the Peace candidate, which meant that Goldwater talked about it, then LBJ did it.
Was dismayed that Camejo intervened to support Solomon and “decorum”.
Solomon is a good reference point: anybody who like Alex Cockburn continues to publish Solomon’s stuff sans disclaimer is either simple in the head or is playing some kind of complex game, the kind Petras would describe as “part of the scam”. I continue to read Counterpunch every cpl days, often find good stuff — but dropped my sub to the Newsletter.
Anyway everybody should demand no repeat of oh-four and oh-eight. No more smorgasbord of “third pty” candidates. We all need to unite behind one ticket in Nov 2012. Yes to a lively primary season but in the fall everybody needs to get behind whoever stands the best chance of making an impact on John Q Mis/Disinformed Voter’s mind.
BTW I think Zinn was better than Chomsky re Palestinian ROR. Saw what looked like Al Awda eulogy. But can’t vouch for it.
Another problem is that outfits like PSL/ANSWER, Peace & Freedom, various “Socialist” parties always insist on running their own candidates, which is fine during primary season but becomes sabotage in the fall.
Kudos to DB for outing the Zmag crew. Another bunch of “erudite Marxists” is the Monthly Review crew who know so much profound stuff but fall silent when talk turns to Walt/Mearsheimer etc.
bobo said on January 31st, 2010 at 2:22am #
With all due respect, Chomsky recently played down the profoundly implications of the newly installed military bases in Columbia. He dismissed the chance of US-led aggression to destabilize Venezuela. That could not be more misleading.
You can watch it at Z-video: http://www.zcommunications.org/zvideo/3313
The preventive actions should be taken before US war machine dismantles Venezuela and the rest of leftist movements there. I don’t think we need any more best-selling books to describe how evil the Yankee empire is than a viable anti-war coalition.
Anyway Howard Zinn deserves a great honor though he wasn’t flawless.
http://dissidentvoice.org/2010/01/marvelous-victories-5-lessons-from-the-late-great-howard-zinn/
on Chomsky
With all due respect, Chomsky recently played down the profoundly implications of the newly installed military bases in Columbia. He dismissed the chance of US-led aggression to destabilize Venezuela. That could not be more misleading.
You can watch it at Z-video: http://www.zcommunications.org/zvideo/3313