اعترافات
اطلاعات پراکنده، مهم و بسیار صادقانهای در مورد خودم: (ترتیب موارد اهمیتی ندارد):
- آدم حساسی هستم، ولی در عینحال خودم را یک فرد منطقی میدانم.
- به «سیاست» علاقهمندم، اما به عنوان یک «تماشاگر یا تحلیلگر» تا یک «بازیگر».
- «طنز» را دوست دارم ولی زیاد استعداد شوخی کردن ندارم. اگر چه جنبه طرف شوخی واقع شدنم بدک نیست. میتوانید امتحانم کنید
- از مخالفت کردن و بحثهای جدی خوشم میآید ولی اعتقاد دارم هنگام گفتگو، دو طرف در یک «حداقلی از اصول» باید با یکدیگر هماهنگ باشند. اگر «بدیهیات اولیه» طرفین همخوانی نداشته باشد، گفتگو بیفایده است.
- دلم می خواهد همه اطرافیانم را راضی و خوشحال نگاه دارم و به همین خاطر خیلیها از دستم می رنجند.
- همیشه احساس می کنم از چیزی جا ماندهام. اما نمی دانم چه چیز!
- عاشق «سینما» و «عکاسی» هستم و بخش بزرگی از اوقات فراغتم صرف عکس گرفتن میشود.
- بیشتر اوقات وسط بیابان یا صحرا و خارج از ایران هستم ولی همه فکر و ذکرم پیش شهر و دیارم هست.
این لیست گاه و بیگاه اضافه میشود!
من مخالف جنگ هستم، مخالف جنگ در هر گوشهای از این دنیا، بهخصوص که این گوشه، ایران باشد.
جالبه
سلام، اکثر خصلت هات مثل منه جزء تیکه ی دوم بند 4!
بر هر حال موفق باشی.
اعترافات جالبیست
از این که صادق بودی و همه چیز رو گفتی خوشم اومد! من که نمی تونم مثل تو باشم!
سلام
پس آدم جالبی نیستی ( چون گفتی خیلی با جنبه ای ها ، میخواستم به همه ثابت بشه )
منم عکاسی رو دوست دارم ، بیشتر از گوگل ریدر می خونمت ، موفق باشی بامِدادی
یا علی مدد .
در مورد ایدئولوژی(دین) خودت چیزی نگفتی خوشحال می شم بدونم.
@ Vahid:
من اعتقاد به آن «مذهب» و «کیشی» دارم که در آن «انسان» و «طبیعت» به عامترین و سازگارترین شکل ممکن پاس داشته میشود.
خیلی چیزامون شبیه همه
من هم منطقی و واقع گرا هستم
و همیشه فکر میکنم از چیزی جا ماندهام اما نمیدانم از چه چیز!!
@ بابک:
خوشحالم که میشنوم شما با من نزدیکی فکری داری. امیدوارم هر دومون اولا پیدا کنیم از چه چیزی جا موندیم و دوما بهش برسیم!
ُسلام اعترافات جالبی بود…/و خواهد بود.
وبلاگ جالب و پر محتوایی بود…/و خواهد بود.
موفق باشید..
سلام
نوشته جالبی بود.هرچند من دقیقاً نفهمیدم که شما به چه چیزی اعتراف کردید.در وجود همه آدمها از این جور چیزها پیدا می شود.مثلاً من برخلاف شما که فکر می کنید از چیزی جا مانده اید،همیشه فکر می کنم که چیزی را جا گذاشته ام!
@وحید:
اون قسمت «خواهد بود» امیدوارم درست باشه
@mahan:
درسته که همچین خصوصیاتی حالا به شکلهای مختلف در آدمهای مختلف هست ولی این دلیل نمیشه که بیان اونها از سوی من نوعی اعتراف تلقی نشه.
بهت حسودیم میشه. احساس اینکه چیزی رو جا گذاشتی خیلی بهتر از اینه که حس کنی از چیزی جا موندی.
دوست عزیز:
تلقی کلی از اعتراف(واحتمالاً نه معنی لغوی آن) بیان ضعفها،شکستها یا اشتباهات است نه خصوصیات شخصیتی مثبت.به هر حال از نوع نگاه شما به دنیا خوشم می آید.شاید چون در این فهرست کوچک شما، وجه اشتراکهای زیادی با درون خودم یافتم.
@mahan:
از ضعفهای خودم هم گفتم!
اگر میخواستم وارد موضوع اشتباهات بشوم که مثنوی هفتاد من کاغذ میشد. این بود که یکسره موضوع اشتباهات را قلم گرفتم.
ممنون…
اوقات فراقت نه اوقات فراغت.
می بخشی ولی شاید بدآموزی داشته باشد.