ایده‌های مهندسی خیلی خیلی کوچولو – شش

در این مجموعه‌ ایده‌های ساده و در عین حال ارزشمندی را که دیده‌ام معرفی می‌کنم. مصداق عملی اکثر این ایده‌ها را «با چشم‌های خودم» دیده‌ام یا خوانده‌ام ولی برای تمرکز بیشتر بر نفس ایده‌ها، از ذکر محل مشاهده‌ی آن‌ها و سایر جزییات خودداری کرده و به ذکر انتزاعی آن‌ها اکتفا می‌کنم.

* در کشوری که زندگی می‌کنم ایده‌ی ساده‌ی شماره‌ی شش، تقریبا در همه‌ی ساختمان‌ها و مراکز مدرن اداری به چشم می‌خورد. ایده‌ای ساده و در عین حال موثر در کاهش مصرف انرژی.

لامپ‌هایی که حضور شما را حس می‌کنند

سیستم روشنایی‌ای را تصور کنید که نسبت به حضور انسان‌ها در محیط حساس باشد: در صورتی که حضور انسانی را حس نکند خود به خود خاموش (یا کم‌نور) و با حضور اولین انسان به صورت خودکار روشن (پر نور) شود. سیستم در واقع مجهز به سنسورهای حرکت (Motion Sensors) است که می‌توانند به صورت فعال (active) یا منفعل (passive) عمل کنند. سنسورهای حرکتی فعال امواج ماوراءصوت (ultrasonic) یا مایکرویو به فضای اطراف می‌فرستند که توسط دریافت‌کننده‌هایی در آن سو خوانده می‌شود. در صورتی که انسان (یا شیء دیگر) این خطوط تابش را قطع کند سنسور تحریک می‌شود و چراغ‌ها برای مدت معینی روشن می‌شوند.

نوع منفعل سنسورها جالب‌تر است. این نوع سنسورها از خود انرژی ساتع نمی‌کنند بلکه نسبت به انرژی ساتع شده از آدم‌ها حساس هستند. انرژی گرمایی بدن آدم‌ها به صورت امواج مادون قرمز تابیده می‌شود. سنسورهای منفعل موجود در این نوع سیستم کنترل روشنایی این امواج را دریافت می‌کنند و متوجه حضور انسان در محیط می‌شوند و در واکنش به آن چراغ‌ها را روشن می‌کنند.

به همین سادگی می‌توان از روشن ماندن چراغ‌ها در سالن‌ها یا معابر عمومی‌ای که گاه هیچ انسانی در آن‌ها نیست جلوگیری کرد.

.


بامدادی نجواها یک‌عکاس [silent-clicks]
استفاده از مطالب و عکس‌های منتشر شده در وبلاگ‌ها و فوتوبلاگ‌های من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
با توجه به ف.ی.ل.ت.ر بودن بامدادی، لطفا مطالب آن‌را از طریق اشتراک در خوراک آن یا مراجعه به وبلاگ «آینه‌ی بامدادی» پی‌گیری کنید.