به لطف «ارکستر رسانهای» بیشتر اتفاقات مهم جهان امروز دور از چشمهای «مردم» نگاه داشته میشود. این مساله در کشورهای آزاد حساستر است، چون قدرت نهادهای مردمی در این کشورها بسیار زیاد است در نتیجه اگر «افکار عمومی» کنترل نشود سلطه حاکمیت به شدت به خطر خواهد افتاد.اما برخی خبرها هستند که هرچند ظاهری عادی داشته باشند، ذهنهای پرسشگر را نگران میکنند. به عنوان مثال استفاده اخیر ارتش آمریکا از یک موشک ضدماهواره بر ضد یک ماهواره از کار افتاده از این دست خبرهای نگران کننده است.
به گفته مقامات پنتاگون این ماهواره از کار افتاده حاوی سوخت سمی بوده است و باید از میان برداشته میشده است. تحلیلگران «بیطرف» البته حق دارند «حسن نیت» ناگهانی ارتشی که صدها و بلکه هزاران تن اورانیم سوخته (Depleted Uranium) در صربستان و عراق (و در واقع محیط زیست همه جهان) پخش کرده است را «مشکوک» تلقی کنند. 
به غیر از «مردم جهان» که نگران صلح و امنیت خود و خانوادههایشان هستند، قدرتهای دیگر نیز نگران توازن نظامی خود هستند و داستان از میان بردن ماهواره قدیمی را فقط یک بهانه برای آزمایش فنآوریهای تسلیحاتی جدید میدانند.
پس ِ پشت هیاهوهای ظاهری برای برنامههای نظامی کشورهای کوچکی مانند ایران یا کره شمالی که هرگز کوچکترین تهدیدی برای امنیت جهان نبوده و نخواهند بود، «غول نظامی جهان» در حال گسترش زرادخانه خود و افق امپراطوری خود به مرزهای فضا است. بیتردید چنین حرکتهایی از سوی بزرگترین نیروی اقتصادی-نظامی جهان، سایر قدرتها (از جمله دوست، رقیب، دشمن، جهانی یا منطقهای) را به سوی مسابقه تسلیحاتی و تشدید سرمایهگذاری بیشتر در فنآوریهای نظامی سوق میدهد.
بخت و اقبال «بشریت» بلند بود که از آخرین مسابقه تسلیحاتی ابرقدرتهای جهان «زنده» به در آمد. اما معلوم نیست بشر همیشه همانقدر خوششانس باشد.
مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی
بامدادی 