حلیم بخوریم اما توی دیگ نیفتیم

دوستانی که گاه و بی‌گاه نوشته‌های این حقیر را در بامدادی دنبال می‌کنند متوجه علاقه و اعتقاد و توجه من به پدیده‌ی «رسانه‌های اجتماعی» (Social Media) و زیرمجموعه‌های آن مانند «وبلاگ‌ها» (blogs)، «شبکه‌های اجتماعی» (Social Networks) و انواع «سیستم‌های پیشنهاد‌دهنده»‌ که با گردآوری اطلاعات از کاربران مطالب برگزیده پیشنهاد می‌کنند، هستند.

اما این روزها جی‌میل من پر شده از دعوت‌نامه‌های فله‌ای به سایت‌هایی مثل Yaari و البته نه فقط آن، چندین سایت دیگر هم هست که اسم نمی‌آورم. به هیچ‌وجه مخالفت نوآوری و استفاده از امکانات جدید شبکه‌ای نیستم، اما حرف من این است که باید از این ابزارها هوشمندانه استفاده کنیم: برای رشد ارتباطات اجتماعی مجازی یا حقیقی‌مان با سایر آدم‌ها، برای شناختن فضاها یا افق‌های جدید، برای گسترش وسعت ذهن و افق اندیشه و یادگرفتن و یاد دادن و داشتن تریبونی که صدایمان را به گوش دیگران برسانیم.

گاهی انگار فراموش می‌کنیم این‌ها ابزار هستند و نه هدف. پرستیدن ابزار یا بیش از حد به آن بها دادن همان‌قدر خطرناک است که یکسره رها کردن تحولات و فن‌آوری‌های جدید و اسیر ماندن در حباب عادت‌های قدیم.

من از Orkut  استفاده می‌کردم و بعد هم از Facebook با کمال میل. توییتر منحصر به فرد و فوق‌العاده است و ارزش حضور و ماندن را دارد. فرندفید هم به خاطر خاصیت گردآوری کننده‌ای که دارد جالب است و ارزش دارد که در آن حضور داشته باشیم. اما تا کجا؟ چند تا سایت؟

گیرم که همه‌‌ی این سایت‌های جدید باحال و پرامکانات باشند. وقت و انرژی ما چطور؟ محدودیتی ندارد؟ بهایی ندارد؟ آیا نباید جایی مرزی برای خودمان بگذاریم و به جای بازی کردن و چرخیدن بی‌حاصل در سایت‌های جدید، به استفاده‌ی مفید کردن از همین‌هایی که عضو هستیم توجه کنیم؟

شخصا اگر خیلی پرکار باشم و وقت آزاد زیادی داشته باشم و پر از خلاقیت و شعور و دانش باشم خیلی هنر کنم بتوانم حضورم را در فیس‌بوک، ارکات، توییتر، فرندفید و وبلاگستان حفظ کنم. یعنی حضور مفید یا خلاقانه‌ام را. پس در شرایطی که همین شبکه‌های اجتماعی فعلی را هم به سختی می‌توانم مفید نگاه‌دارم، چرا باید دنبال این باشم که توی ده‌ها شبکه‌ی اجتماعی جدید که هر روز و هر شب مثل قارچ سبز می‌شوند عضو شوم؟

این عضویت‌های بی‌فایده و بی‌ثمر در این همه شبکه‌ی اجتماعی «خالی از کاربر» و «خالی از خلاقیت» و «خالی از مطلب» چه خاصیتی برای من دارد؟ سوادم را زیاد می‌کند؟ روابط اجتماعیم را بیشتر و سازنده‌تر می‌کند؟ درک و بینشم را عمیق‌تر می‌کند؟ شعور انسانی‌ام را بیشتر می‌کند؟ یا فقط یک وقت‌تلف‌کنی بی‌حاصل به برنامه‌ی روزانه‌ام -که همین‌جوری هم کاملا پر است- اضافه می‌کند؟ باور کنید ولگردی توی این‌همه سایت پراکنده حتی سرگرم‌ کننده هم نیست. بخواهم سرگرم شوم همان فرندفید برای ساعت‌ها و روزها سرگرم شدن کافی است.

چه چیزی را می‌خواهیم ثابت کنیم؟ نوعی رکورد شکستن است یا جایزه‌ای چیزی درکار است که من بی‌خبرم؟

حلیم بخوریم، اما توی دیگ حلیم نیفتیم.


مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی
Advertisements

نویسنده: bamdadi

A little man with big dreams.

15 دیدگاه برای «حلیم بخوریم اما توی دیگ نیفتیم»

  1. سايت ياري همين طور كه كمانگير هم گفته به زور پسورد ايميل شما رو مي گيره و بدون اطلاع كاربر به همه كساني كه ايميل آنها در ليست كاربر موجوده دعوتنامه مي فرسته

    بنابر اين تعداد زيادي از كساني كه شما ازشون دعوتنامه گرفتين روحشون هم از ارسال اين دعوتنامه خبر نداره

    اين هم مطلب كاملترش در يكي از وبلاگهاي انگليسي:
    http://www.chippedpolish.com/2007/warning-yaari-will-spam-your-friends/

    دوست داشتن

  2. این قضیه یاری چیه!؟ واسه من از همه دوستام واسم دعوتنامه ش اومده!! حتی کسانی که خیلی هم رابطه تو نت با هم نداریم!!
    جالب اینه که من فقط همینجوری توش join شدم، خودش به address book ام دعوتنامه فرستاده! بابام اومده میگه محمد این یاری چیه؟!؟!؟!؟…

    دوست داشتن

  3. چند وقت یه بار یه چیزی مد میشه، این چند روزه هم یاری مد شده.
    معمولا پیشتاز این مد ها یک پزشکه اما نمی دونم تو این مورد هم دست داشته یا نه. هر بار یه سایتی معرفی می کنه 30-40 تا ایمیل عضویت برای من میاد

    دوست داشتن

  4. دقيقاً ‌عضویت‌های بی‌فایده و بی‌ثمر!
    امثال اين سايت هم زيادند كه در بسياری موارد هدفشون به دوست‌یابی خلاصه می‌شه!
    متأسفانه تا بوده همین بوده… وقتی دسترسی به اینترنت سهل و آسونه و سرعت استفاده از اون روزافزون، خوب هر کسی با هر طرز فکری نمی‌خواد از این قافله عقب بمونه، پس انواع و اقسام سایت‌ها شروع به کار و فعالیت می‌کنن…

    دوست داشتن

  5. کاملا موافقم..

    ولی یه دلیلش هم اینه که شاید چون بعد از یه مدت این سایت ها فیلتر می شن، یه سایت جدیدتر فعال می شه، نمی دونم این دلیل درسته یه نه.. ولی این رو خیلی قبول دارم که «آیا نباید جایی مرزی برای خودمان بگذاریم و به جای بازی کردن و چرخیدن بی‌حاصل در سایت‌های جدید، به استفاده‌ی مفید کردن از همین‌هایی که عضو هستیم توجه کنیم؟»
    —————————————————————————————————-
    بامدادی: فیلتر شدن سایت‌ها شاید موثر بوده باشه، ولی یه تبی توی یه قسمت‌هایی از وبلاگستان افتاده بود که تند تند توی سرویس‌های جدید عضو می‌شدند و فوری هم همه‌ی «فهرست ای‌میل‌هاشون» رو دعوت می‌کردن. دیگه شورش در اومده بود.

    دوست داشتن

من همه‌ی کامنت‌های وارده را می‌خوانم. اما ‌لطفا توجه داشته باشید که بنا به برخی ملاحظات شخصی از انتشار و پاسخ دادن به کامنت‌‌هایی که (۱) ادبیات تند، گستاخانه یا بی‌ادبانه داشته باشند، یا (۲) در ارتباط مستقیم با موضوع پستی که ذیل آن نوشته شده‌اند نباشند و یا (۳) به وضوح با نشانی ای‌میل جعلی نوشته شده باشند معذور هستم. در صورتی که مطلبی دارید که دوست دارید با من در میان بگذارید، از صفحه‌ی تماس استفاده کنید. با تشکر از توجه شما به بامدادی.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s