لینک‌های روز: استراتژی اسرائیل در غزه : یا بمیر یا خشن باش

gaza

هم‌صدا با حامیان نیرومند اسرائیل، خیلی‌ها حماس را مقصر اصلی کشتار اخیر می‌دانند: مگر تقصیر حماس نبود که به اسرائیل موشک انداخت؟ راستی چرا حماس «نمی‌فهمد» که نباید با نیرومندتر از خود درگیر شود؟ چرا حماس صلح نمی‌خواهد؟ چرا مردم غزه دست از سر اسرائیل بر نمی‌دارند و بروند زندگی آرامش‌شان را بکنند؟
ولی یک نکته‌ی مهم را نباید فراموش کنیم، اسرائیل به حماس یا اصولا «مردم غزه» اجازه‌ی «زنده ماندن آرام نمی‌دهد» یعنی استراتژی‌ای که در پیش گرفته این است که هیچ راه چاره‌ای برای مردمی که جایی ندارند بروند باقی نگذارد: «یا بمیر، یا خشن باش» که دومی اولی را هم توجیه می‌کند که «دیدی چقدر خشن بودی، پس حق دارم بکشمت». در راستای همین استراتژی، تحریک‌ها و حتی تهاجم‌های بی‌وقفه و سیستماتیک اسرائیل به غزه در رسانه‌ها انعکاس ملایمی پیدا می‌کند (گاهی هم اصلا منعکس نمی‌شود) در حالی‌که کوچکترین پاسخی از سوی غزه بزرگ‌نمایی می‌شود که یعنی «این‌ها صلح نمی‌خواهند، این‌ها خودشان جنگ را شروع می‌کنند، و …». داستانی مشمئز کننده و در عین حال حکایتی تکراری…

و اما لینک‌های روز:

  • نمایی از مانهاتان از فراز برج های مرکز تجارت جهانی نیویورک که دیدنش دیگر ممکن نیست
    الان این عکس برای من خیلی هولناکه. یعنی تصور می‌کنم مسافران اون هواپیماها یا مردمانی که توی ساختمان همزمان با دیدن این منظره در انتظار سوختن و مرگ بوده‌اند…
    بیشتر شبیه یک کابوس می‌مونه، کابوسی که «خودمان برای خودمان ایجاد کرده‌ایم و باز هم می‌کنیم».
  • با ویرگول به جنگِ دشمنت نرو!
    فکر کنم اگر کامل هم پی‌گیری نکرده باشید دست‌کم یکی دو تا پست در رابطه با «دعوای ویرگولی» خوانده‌اید. این نوشته‌ی محسن حاتمی را بخوانید تا به پوچ بودن و سطحی بودن کل ماجرا بیشتر واقف شوید. این هم نظر من:
    تا کی می‌خواهیم «زبان» را در قالب‌های تنگ و تاریک دانشکده‌ی ادبیات و آدم‌های فسیل به زور جا دهیم؟ زبان دینامیک و زنده است و از این جور «این کار را بکن تا بشوی زبان درست» ‌ها بر نمی‌تابد.
  • بوسه‌ی وداع – 1
    پرتاب کفش به سوی جرج بوش به عنوان رئیس‌جمهور قدرت اول جهان و نماد زورگویی٬ تروریسم٬ دروغ‌گویی/ و شروع کننده‌ی جنگ غیرقانونی علیه عراق٬ مخالفان قدرت٬ خشونت٬ جنگ و خونریزی را به شوق و تحسین واداشت*. عمل منتظر الزیدی خبرنگار عراقی یک اکسیون هوشمندانه و متهورانه بود با بزرگترین تأثیر ممکن در عرصه‌ی جهانی. چگونه/ با چه زبانی می‌شود به مسبب اصلی یک میلیون کشته٬ صدهاهزارنفر زخمی٬ خانه‌های خراب٬ یک میلیون آواره‌ی دربدر٬ تجاوز و آدم‌کشی اعتراض کرد؟
  • بوسه‌ی وداع – 2
    دو پیشنهاد: اول که وبلاگ معرکه‌ی چهاردیواری (مانی ب.) را از دست ندهید. بعد هم این که این پست‌اش را که یکی از بهترین‌های چند وقت اخیرش است مطالعه کنید.
  • یک عکس تکان دهنده
    عکس در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد، چند جوان و یک پیرزن در حال دوبیدن هستند. اما با کمی دقت و خواندن توضیح آن ابعاد داستانی ناشناخته و هولناک بازتر می‌شود.
  • به احترام روز جهانی مهاجرت
    از زبان یک افغانی: کجا باید برویم آخر؟ در هرجا وحشت و ناآرامی با ماست. در هرجا شکننده‌گی و خطر ما را همراهی می‌کند. نمونه‌اش هم این پسربچه 13 ساله افغانی است که چند روز پیش در شهر مستری ایتالیا زیر چرخ‌های تریلی له شد. خانواده این پسربچه 13 ساله منتظرند خبر خوشی بشنوند که فرزند شان اروپا رسیده و پول می‌فرسته، هان؟
  • خواندن کل اين متن بيشتر از 3 دقيقه زمان شما را نخواهد گرفت
    عجله نکنید. راز کیفیت در آهستگی است.
  • آق بهمن: ۲۲۰ کشته در یک روز: شدیدترین حمله اسرائیل به غزه در ۴۰ سال اخیر
    البته معقول به‌نظر می‌رسد که یک دولت شلیک خمپاره به خاکش را تحمل نکند، و هر کاری برای توقفش بکند. اما خب کسی نمی‌گوید که اسرائیل چندین ماه است که غزه را محاصره کرده و نمی‌گذارد غذا و دارو و سوخت درست و حسابی به غزه برسد، و رسماً دارد ذره ذره یک و نیم میلیون ساکن این باریکه را می‌کشد. دو طرف شش ماه آتش‌بس کرده بودند، و حماس تا حدود زیادی به آتش‌بس وفادار بود. اسرائیل هم در کل آتش‌بس را رعایت می‌کرد. یعنی حمله نظامی زیادی به غزه نمی‌کرد. اما محاصره غزه کم‌تر از حمله نظامی است؟ دوره شش ماهه آتش‌بس تمام شد و حماس گفت اسرائیل به روح آتش‌بس وفادار نیست (که اشاره‌شان هم به همین محاصره بود) و آتش‌بس را تمدید نکرد. نمی‌دانم چه بگویم. برای چندمین بار: خودتان را بگذارید جای یکی از اهالی غزه که در انتخابات سه سال پیش، که همه دنیا پیش از انتخابات و بعد از آن می‌گفت انتخابات آزاد و سالمی بوده، به حماس رای داده و حماس هم در کل فلسطین ۶۰ درصد رأی آورده و دولت تشکیل داده است و آن وقت کل دنیا این پیروزی را قبول نکرده و گفته این دولت را به رسمیت نمی‌شناسد. چه حالی به شما دست می‌دهد؟ بعد هم بین حماس و فتح درگیری شده و حماس غزه را گرفته و فتح، کرانه باختری را. بعد از مدتی هم اسرائیل، غزه را محاصره کرده و باقی ماجرا. حالا هم که ظرف یک روز ۲۲۰ نفر از همین اهالی غزه را کشته است. حالا خیلی عجیب است که این آدم اهل غزه دنبال این باشد که از هر راهی که شده انتقام خون یکی از اعضای حانواده‌اش (خواهرش، برادرش، پدرش، همسرش، بچه‌اش) را بگیرد؟
  • ماجراها با کافه ها و رستوران های تهران « آقا اجازه؟
    عالی!!! سال‌هاست این غرغرها را این جا و آن جا می‌کنم اما هیچ‌وقت این‌طور جامع و مانع و ساده و روان حرف‌هایم را کسی یک جا نگفته بود. توصیه می‌کنم با آرامش و دقت کل این متن کم‌نظیر را بخوانید.
Advertisements

منتشرشده توسط

16 دیدگاه برای «لینک‌های روز: استراتژی اسرائیل در غزه : یا بمیر یا خشن باش»

    1. سروش:

      به هر حال وقتی گروه یا جامعه‌ای تحت فشار یا حتی تهاجم نظامی (مانند محاصره که نوعی تهاجم نظامی تلقی می‌شود) قرار بگیره، چندان عجیب نیست که از خودش واکنش نشون بده. اخبار طوری منعکس می‌شه انگار که این همیشه حماسه که به اسرائیل حمله می‌کنه و ظاهرا فراموش کردیم که ماجرا کاملا برعکسه و حرکت حماس بیشتر واکنش هست تا تحریک.

      دوست داشتن

  1. @ سروش:
    حماس یک گروه در جنگه. در صورتی حاضر خواهد بود که اصول آتش‌بس را بپذیره که این آتش‌بس براش فایده‌ای داشته‌باشه و به جلو رفتن مذاکرات بینجامه نه اینکه صرفا ابزاری باشه برای وقت‌کشی اسرائیل. ضمنا یادمون نره که در طی این مدت آتش‌بس غزه در محاصره بود و درحقیقت اسرائیل به‌شکل غیرمستقیم روی تعهدش پا گذاشت.

    دوست داشتن

  2. می دانید چیست ؟ من الان آن نظری را که بالا نوشته شده می خوانم و یاد این می افتم که بقول یکی از لینک های امروز ، اشکال ایرانی ها اینست که فکر می کنند اگر از غزه و فلسطینی ها طرفداری کنند یعنی شده اند بلندگوی جمهوری اسلامی. بابا؛ جمهوری اسلامی را ول کنید. انسانیت کجا رفته است ؟ عده ای آنطرف دنیا دارند کم کم منقرض می شوند . ما آدم هستیم یا نه ؟ بعضی دوستان مثل همین اسراییلی ها هستند که هرچه در هرشبکه ای از آنها سوال می کنند سفت و سخت چسبیده اند به همان توجیه قدیمی : حماس موشک می اندازد ما حق دفاع مشروع داریم. «لا اله» را می گویند «الا الله» را نمی گویند. آن طرف ماجرا را همیشه فاکتور می گیرند و همین دلایل برای توجیه کارشان از نظر خودشان کافیست. حالا حکایت ما ایرانی ها -که زمانی ملت با احساسی بودیم – همین است. من نمی دانم بعضی ها چه اصراری دارند ثابت کنند فلسطینی ها هر بلایی سرشان بیاید حقشان است. آقای سروش !فلسطینی ها حق شان است !هر بلایی که سرشان می آید ؛بیاید . خوب شد ؟ اصلا به ما چه ؟ ما ما ما .. نفت ما ، کشور ما ، جوانان ما ،پول ما ، رژیم بد ما …. دیگران هم که اصلا آدمیزاد نیستند.

    دوست داشتن

  3. بازتاب: غزه « کندو
  4. من یه مشکلی با اون جمله شما دارم که میگین اسرائیل اجازه زنده موندن آرام …
    راستش امیدوارم که منبع این حرف شما رسانه های خودمون نباشه. چون تا جایی که من شنیدم، خود فلسطینی ها، زندگی در کنار اسرائیل و با شهروندان اسرائیلی رو قبول دارند و با وجود یه سری تبعیض ها که به هرحال با توجه به شرایط موجود، منطقی هم هستند، یه زندگی آرام داشتند.
    هرکشوری در زمان آتش بس هم طبیعیه که نگران دشمنش باشه. اونم مواظب مسلمون های افراطی ای مثل حماس و حزب الله.
    ویدیوی اون دختر فلسطینی که 7 تا خواهر برادرش رو از دست داد رو که دیده این؟ حتی اگر این رو هم جزو همون بزرگ‌نمایی هایی بدونیم که صحبتش رو کردین، چرا صدا و سیما تکه آخرش رو سانسور کرد؟ من فکر میکنم باید اول منابع خبری مون رو یکی کنیم بعد راجع به همچین موضوعی بحث کنیم.

    دوست داشتن

    1. امیر:

      نه منبع من رسانه‌های داخلی نیست، دلیل‌اش هم خیلی ساده است، من نه رسانه‌های داخلی رو می‌بینم و نه می‌خونم. بیش از حد برام کسل‌کننده و کلیشه‌ای و غیرمستند و سطحی هستند. منبع اطلاعاتی من منابع بین‌المللی مستقل است.
      فلسطینی‌ها مثل هر مردم دیگه‌ای در نهایت در جستجوی زندگی هستند. بارها و بارها سران فلسطین اعلام کردن که اگر مرزهای توافق شده در سال 1967 به رسمیت شناخته بشه و اسرائیل به این مرزها عقب‌نشینی کنه راضی هستند که اسرائیل رو به رسمیت بشناسن. ولی وقتی طرف مقابل گوش‌اش به این حرف‌ها بدهکار نیست، چه جای صلح؟

      واقعیت اینه که انگار اسرائیل مصصم هست که کل فلسطین رو اشغال کنه و مشکل‌اش اینه که نمی‌تونه مستقیما همه رو قتل عام کنه یا اخراج کنه. اینه که داره این کار رو توی یک فرایند چند ده ساله به تدریج انجام می‌ده. هولناک و باورنکردنیه، ولی واقعیته.

      دوست داشتن

من همه‌ی کامنت‌های وارده را می‌خوانم. اما ‌لطفا توجه داشته باشید که بنا به برخی ملاحظات شخصی از انتشار و پاسخ دادن به کامنت‌‌هایی که (۱) ادبیات تند، گستاخانه یا بی‌ادبانه داشته باشند، یا (۲) در ارتباط مستقیم با موضوع پستی که ذیل آن نوشته شده‌اند نباشند و یا (۳) به وضوح با نشانی ای‌میل جعلی نوشته شده باشند معذور هستم. در صورتی که مطلبی دارید که دوست دارید با من در میان بگذارید، از صفحه‌ی تماس استفاده کنید. با تشکر از توجه شما به بامدادی.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s