عنوان: صلح از نوع اشر (Escherian Peace)
طراح: Lamberto Tomassini
طرح با اقتباس از یکی از کارهای آقای اشر (Escher) به نام «روز و شب» کشیده شده و یکی از آثار پروژهی «بازآفرینی صلح» است.
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
طرح زیر را دیدم و از ایده و اجرای آن خوشم آمد.
این طرح به نام «مهمانسرای صحرایی» کار آقای هیوز فک (Huse Fack) است. دو شترمرغ سرهایشان را به زیر شن فرو بردهاند و مشغول بحث و گفتگو هستند و معلوم است که حسابی بهشان خوش میگذرد. بالا، صحرا داغ و غیرقابل تحمل به نظر میرسد. پایین اما فضایی مطبوع و دوستانه وجود دارد.
طراح از تصویر جا افتاده و پذیرفته شدهی «شترمرغها به هنگام احساس خطر سرشان را زیر شن میکنند» برای ایجاد وضعیتی کمیک و معنادار استفاده کرده است. اما او این تصویر جا افتاده را به سطحی دیگر برده است. دنیای جدیدی که زیر شنهای صحرا قرار دارد و در حالت عادی از دیدگان ما پنهان است، دنیایی است که در آن شترمرغها میتوانند به راحتی یک سر به زیر شن فرو بردن، به محیطی دوستانه و پرآسایش برسند.
شاید کنایهی نهفته در این تصویر طنزآلود این باشد که چنین یوتوپیای خوشآیندی در دسترس همهی شترمرغها قرار دارد. کافیست چشمهایشان را به روی واقعیت صحرا ببندند، و سرهاشان را به زیر شن فرو کنند تا به آن دست یابند. بستن چشمها، تلاش برای ندیدن و ندانستن و سر را به زیر شن فرو بردن، حتی اگر موقتی و ناپایدار باشد، استراتژی برندهی بسیاری از ما در رویارویی با واقعیت تلخ و ناگوار است.
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
عاشق نگاه آن هنرمندی باید شد که به خطوط مرده و سرد عابر پیاده نگاه کند و به یاد رقص و موسیقی بیفتد.
عنوان طرح: رقص
طراح: پناپای
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
برداشت من:
۱) پوشش یک ساختار اجتماعی است. پس باید در درجه اول به خاطر داشته باشیم که نوع پوشش افراد در یک جامعه علاوه بر اینکه به انتخابهای شخصی آنها بستگی دارد، محصول ساز و کارهای اجتماعی آن جامعه است. به همین دلیل هم هست که با نگاه کردن به یک عکس (با فرض آشنا بودن با فرهنگ جوامع مختلف) میتوانیم حدس بزنیم عکس مربوط به کدام نقطه از جهان است. درست است که عکس به صورت تصادفی چند فرد را در کادر گرفته است و آن افراد تا حد قابل توجهی در انتخاب پوشش خود مختار بودهاند، اما با این حال تمهای اجتماعی آنچنان پررنگ هستند که اطلاعاتی درباره زمینه فرهنگی و اجتماعی عکس میدهند. به این ترتیب طرح به ما میگوید که انتخاب «این» یا «آن» پوشش به خودی خود ارزش بیشتر یا کمتری ندارد.
۲) طرح به نوعی دو نقطه افراط را رو به روی هم قرار داده است. پوششی که تقریبا کاملا تن را میپوشاند در برابر پوششی که تن یا نشانهها و منحنیهای تن را به میزان حداکثری نمایان میکند. پوشش «زن» در هر دوی این موارد بیشتر تابع خواست جامعه مردسالار بوده است، تا آنکه بسته به خواست و اراده خود او بوده باشد.
۳) نکتهای که در طرح دیده نمیشود (و لزوما هم مخالف آن نیست) موضوع «آزادی انتخاب پوشش» است. تا وقتی که «زن» در انتخاب پوشش خود مختار باشد (با در نظر گرفتن ۱ البته) فرقی نمیکند چگونه بپوشد. مشکل وقتی شروع میشود که نقش فرد یا در اینجا زن در انتخاب پوشش خود به حدی کم شود که جایی برای کوچکترین مانور باقی نماند. در نتیجه سوالی که در این طرح مطرح نشده اما ممکن است به ذهن ببینده برسد این است که: آیا زن برقع پوش در انتخاب پوشش خود انتخاب دیگری هم دارد؟ آیا زن تاپ پوش در انتخاب پوشش خود انتخاب دیگری هم دارد؟ پاسخ سوال دوم در جوامع غربی بله است، اما پاسخ سوال اول بسته به شرایط کاملا مبهم است.
۴) و در عین حال، شاید درونمایه اصلی طرح این باشد که میتوان «نگاه به زن» را به یک شیءوارهء جنسی تقلیل داد و این مساله لزوما به این بستگی ندارد که پوشش او برقع است یا تاپ.
* نام انگلیسی طرح Guiles and Dolls است که معادل «دلبر و فریبا» را برایش انتخاب کردم. آیا ترجمه مناسبتری دارید؟
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
بر اساس تخمینهای سازمان ملل جمعیت جهان این روزها به هفت میلیارد نفر میرسد.
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
NATO in Libya
Muammar Gaddafi 1942-2011
Nato’s Democracy
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
چند دقیقه پیش، این کاریکاتور عالی نظرم را به خود جلب کرد.
تم اصلی این طرح، مفهوم «جای پای بومشناسیک» (Ecological Footprint) است که طراح کل فضای تصویر را به آن اختصاص داده است. او این کار را با تبدیل استعارهٔ کلامی (جای پا) به استعارهٔ بصری (تصویری از جای پا) از طریق ترجمهٔ مستقیم واژه-به-نمایه انجام میدهد. ردپای بوم شناسیک خود یک استعاره است: «کفشهای ما برای زیست کره چقدر بزرگ هستند؟ (چه کسری از سطح زمین لازم است تا نیازهای بشر را به شیوهٔ امروزی تامین کند و عوارض ناشی از آن را هم جذب کند؟)»
طراح با کشیدن جای پا و پر کردن آن توسط مصداقهای مختلفی از تمدن بشر (مانند تولید انرژی، تولید غذا، نیروهای نظامی، جمعیت و شهرها) روش ساده و موثری را برای انتقال پیام خود انتخاب کرده است و برای اینکه مطمئن شود مخاطب عام نیز نکته را دریافت خواهد کرد، دو واژهٔ Ecological و Footprint را هم در میان جای پاها نوشته است.
اما نکتهٔ ظریفتری که در این طرح قابل توجه است تبدیل «جای پا» به نوعی «پنجره» است. در این طرح، انگار ما از طریق «جای پای» خود به دنیای اطراف نگاه میکنیم. طرح از نظر فلسفی میگوید که فقط به کمک دانش و ابزارهای خود که محصول تمدن ما هستند میتوانیم زیست کرهٔ زمین را مطالعه کنیم و این دانش و ابزارها توسط تمدنی به وجود آمدهاند که خود در حال تغییر دادن زیستکره است (از خود رد پا به جای میگذارد). به عبارت دیگر «ما به صورت روزافزونی زیست کرهمان را از طریق مطالعهٔ جای پایمان روی آن میشناسیم». به این معنا، ما در این طرح با یک پارادوکس مواجه هستیم. اگر «جای پای» ما پنجرهٔ ما برای شناخت زیست کره است، پس برای مطالعهٔ بهتر آن نیازمند ردپای بزرگتری هستیم… اما ردپای بزرگتر به معنای تغییر (یا تخریب) سریعتر زیستکرهای است که با تمام وجود به آن نیازمندیم.
.
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
.
شیب لغزان*: «از ماموریت انساندوستانه تا یک جنگ تمام و عیار»
.
.
* توضیح: شیب لغزان نوعی مغالطه (Slippery Slope Fallacy) است که در آن گوینده وانمود میکند که رخداد «ب» پیامد اجتنابناپذیر رخداد «الف» است، بدون اینکه برای تببین چنین رابطهای دلیلی ارائه دهد. در بیشتر موارد این مغالطه به صورت زنجیرهای از رخدادهای نزدیک به هم ارائه میشود که به تدریج «الف» را به «ب» تبدیل میکند. عنوان (و محتوای) این کاریکاتور به این مغالطه اشاره میکند. تفسیر من از این کاریکاتور چنین است: برای متقاعد کردن یک مخاطب مخالف «جنگ» به حمایت کردن از «جنگ» میتوان از یک موضوع مورد توافق عام مثل «انسان دوستی» شروع کرد و به تدریج (و بدون ارائهٔ دلیل) مخاطب را متقاعد کرد که نتیجهٔ اجتنابناپذیر این «انساندوستی» مشارکت در ب و ج و … است که در نهایت به یک «جنگ تمام و عیار» ختم میشود. به این ترتیب میتوان بدون ارائهٔ مستندات و دلایل متقاعد کننده یک «انساندوست» را به یک «طرفدار جنگ» تبدیل کرد.
با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است.
.
صرف نظر از اسرائیل و غزه، به دلایل مختلف فکر میکنم در قلب تحولاتی که به دنبال این رویداد خواهد آمد «ترکیه» قرار دارد. شما چطور فکر میکنید؟
در همین رابطه:
و چند سوال برای فکر کردن:
اگر وقایع و رویدادهای جنجالبرانگیز را نه به عنوان علت، که به صورت عوامل تحریککنندهی (trigger) بروز یا تشدید تنشهای ژئوپولیتیکی موجود در نظر بگیریم، پاسخ سوالهای زیر چگونه خواهد بود:
_______________________________
بهروز رسانی:
در شرایطی که بحران بالا تازه در حال اوج گرفتن است، ارتش اسرائیل سه دریایی مجهز به سلاحهای هستهای را به خلیج فارس اعزام میکند، آنهم درست چند روز بعد از اجلاس کشورهای عضو انپیتی در نیویورک و تاکید بر ضرورت عضویت اسرائیل در این معاهده!
.
| بامدادی | نجواها | یکعکاس | [silent-clicks] |
| با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن یا مراجعه به وبلاگ «آینهی بامدادی» پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است. | |||
«بارکد» کاری از پولیپ (Polyp)
کنایهای به نگاه روزافزون تجاری به فنآوری مهندسی ژنتیک.
.
| بامدادی | نجواها | یکعکاس | [silent-clicks] |
| با توجه به فیلتر بودن بامدادی در ایران، لطفا مطالب آنرا از طریق اشتراک در خوراک آن یا مراجعه به وبلاگ «آینهی بامدادی» پیگیری کنید. استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است. | |||
طرح: ناشناس (نتوانستم امضا را بخوانم).
در روز چهارم جون 1989 نیروهای امنیتی/نظامی دولت اقتدارگرای چین چندین هزار نفر از معترضانی که در میدان تیانانمن جمع شده بودند را قتل عام کردند. مردم چین برای گریز از سان.سور به این روز «سی و پنجم می» (May 35) میگویند.
| بامدادی | نجواها | یکعکاس | [silent-clicks] |
| استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است. | |||
طراح: مایکل لیونیگ (Michael Leunig). عنوان اصلی کار را پیدا نکردم.
* انتخاب یک کار از میان آثار لیونیگ کار سادهای نیست. بنابراین احتمالا چند تا از کارهایش را به تدریج منتشر میکنم.
| بامدادی | نجواها | یکعکاس | [silent-clicks] |
| استفاده از مطالب و عکسهای منتشر شده در وبلاگها و فوتوبلاگهای من به شرط «نقل قول دقیق»، «ذکر ماخذ» و «ارجاع لینک به اصل پست» بلا مانع است. | |||
نظم نوین جهانی: روز خوبی داشته باشید (Have A Nice Day)
طرح از پولیپ (Polyp) — زیر نویس فارسی از من است.
ارتش اسرائیل با ریختن اعلامیه بر فراز غزه به شهروندان هشدار میدهد «برای ایمنی خودتان خانههایتان را ترک کنید».
اما انگار فراموش کرده که در گتوی غزه جایی برای فرار وجود ندارد.
.
(طرح از کاریکاتوریست برزیلی کارل لاتوف)
به مناسبت روز جهانی مهاجرت مشغول گشت و گذار در عالم «کاریکاتورها» بودم که چشمم به این کاریکاتور با معنا و فوقالعاده خورد.
مهاجرت غیرقانونی – برندهی جایزهی بهترین کاریکاتور در مسابقات ورلدپرس سال 2007
احتمالا روابط ویژهای میان برخی منحنیها وجود دارد.
طرح و همینطور نوشتهها را کمی تغییر دادهام.
مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی
همگان میدانند که طراحی و اجرای «جنگهای انساندوستانه» از مهمترین تخصصهای امپراطور به شمار میرود.
منبع: ناشناس
مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی
توی یک وبلاگ به این کاریکاتور برخورد کردم و توجهم را به خود جلب کرد؛ چون اجرایی ساده و در عین حال قوی و تاثیرگذار دارد. امضای زیر کار چندان واضح نیست و توی اینترنت هم نتوانستم طراح اصلیش را پیدا کنم؛ اما اجازه دهید با ایده گرفتن از نوشتهی همان وبلاگنویس نگاهی دقیقتر به آن داشته باشیم.
مهمترین جلوهی بصری کاریکاتور این است که «آفریقا زیر پا گذاشته شده». کاریکاتور به استعمار آفریقا توسط اروپاییان اشاره میکند و اینکه چگونه آفریقا هیچ کنترلی روی کسانی که رویش پا گذاشتند نداشته است. زمین آفریقا به رنگ سیاه کشیده شده و اثر پا به رنگ سپید که تاکید بر «تبعیض» یا «نژادپرستی شدید» حاکم بر فضا میکند.
کاریکاتوریست احتمالا خواسته نشان دهد چگونه اروپاییان آفریقا را زیر کنترل خود داشتند. شاید هم از منظر اینکه «چقدر آفریقا آسیب دیده» به موضوع نگریسته باشد. در هر دو حال او میخواسته نشان دهد که «چقدر شدید آفریقا تحت سلطه قرار گرفته بود».
تکنیک بصری دیگری که کاریکاتوریست به کار برده را میتوانیم در لبههای عمیق جای پا ببینیم که احتمالا این معنا را تداعی میکند که «اروپاییان آفریقا را عمیق کندند و منابعش را بردند». کاریکاتوریست با بزرگ و عمیق کشیدن جای پا این مفهوم را تشدید کرده است.
زمین داخل جای پا بایر و ترک خورده است که به بیننده القا میکند «منابع این سرزمین را بردند و اکنون خشکسالی و فقر» جایگزینش شده است: تصویر تلخ آفریقای امروز. استفاده از استعارهی جای پا در این کاریکاتور بسیار هوشمندانه بوده. جای پا انگار مال کسی است که آمده و رفته و پشت سرش را هم نگاه نکرده است.
پینوشت: دوستی در یک کامنت خوب در پایان همین پست به یک نکتهی جالب دیگر اشاره کرده که از دید من پنهان مانده بود. جهت ردپا به سوی اروپاست، انگار کسی که پایش را اینجا گذاشته به سمت اروپا میرفته (یا باز میگشته).
مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی
ترجیح من توی بامدادی این است که مطالبی را که محصولات خودم هستند بیاورم (تالیف یا ترجمه). اما با توجه به بیاستعدادی بینظیری که در زمینه طراحی و کشیدن کاریکاتور دارم و همینطور علاقه وافری که به کاریکاتورها دارم تصمیم گرفتهام هر از چند گاهی از میان آثار کاریکاتوری که توی وب میبینیم اینجا نمونهای بیاورم. تا جایی که امکانش باشد سعی میکنم نام طراح یا مرجع کاریکاتورها را ذکر کنم، اما خیلی وقتها تصویر مربوطه اینقدر توی اینترنت این دست و آن دست شده که پیدا کردن مرجع اصلیاش دشوار است. در چنین مواردی فرض را بر این میگیرم که خود کاریکاتور بهترین امضای طراحاش است.
ترجمه فارسی و عنوان «استاندارد دوگانه» از من است.
استاندارد دوگانه (Double Standard) در سیاست؛ به معنی برخوردهای متفاوت با پدیدههای یکسان است. این موضوع از تلخترین واقعیتهای دنیای امروز سیاست محسوب میشود.
مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی
بامدادی 
